Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Πελαγία Κουκίδου /Ερεθίσματα της ψυχής /Κάλεσμα /τέσσερα ποιήματα


odalisque-half-length-the-tatoo-1923

"κι εγώ σ`αγαπώ και το ξέρεις"

κι εγώ σ`αγαπώ και το ξέρεις..

δεν του το είπα, μα το σκέφτηκα
δεν θα του το έλεγα ξανά

απόφαση..

τον είχα πνίξει με τα τερτίπια μου


ποτέ δεν είχαμε βρεθεί
δεν το τολμούσα
εγώ
εκείνος

ίσως να ντρέπονταν η μια ηλικία την άλλη
όταν όλα είναι αντίξοα
κουράζονται οι αποστάσεις

κι όμως, στην ουσία το τόλμησα πρώτη
μου βγήκε αυθόρμητα
χωρίς να το ελέγξω
χωρίς να..

μπορεί να σμίγαμε κάποτε
αν συνέβαινε κοσμογονία
μα τώρα όλα κυλούν
στην σιγουριά της άγνοιας

κι εγώ σ`αγαπώ και το ξέρεις..

χτες το βράδυ βγήκα τρελαμένη
μ`ένα σπρέι-ντελάλη στο χέρι

σήμερα θα καταδικαστώ
από τους περίοικους

εις θάνατον..


« π ε θ υ μ ι ά »
 
έλα ξανά μελαχρινέ άγγελε μου, έλα ξανά
το παραμύθι δεν τελείωσε ακριβέ μου, έλα ξανά
καπάρωσε την πρώτη θέση σου γι απόψε
μέσ`το κατάστρωμα μιας ώριμης καρδιάς
πάρε την τράπουλα και πρώτος εσύ κόψε
παίξε μαζί της όπως τότε, αν τολμάς

πάλι ξανά μελαχρινέ άγγελε μου, πάλι ξανά
πιες μια σταγόνα θύμησες καλέ μου, πάλι ξανά
και δέσε με τα δάχτυλα στο στήθος παλαμάρι
πάνω σε τέρμινα οκτώ
να δω ποιος κύκλος απ`τους δυο θε να με πάρει
όταν στα μπράτσα σου ξανά θα κρεμαστώ

και χάραξε με, θέλω τόσο άγγελε μου, χάραξε με
διπλό μονόγραμμα, φτηνό τατού
έτσι, να μείνω πάνω σου αραγμένη
εκεί που σκάει η ηδονή, σαν πασπαρτού
κι ύστερα κέρνα την απόφαση που πήρες και δε γυρνά
χείλη με χείλη που η ελπίδα τα πληγώνει και τα γερνά..


Χανιώτη Χαλκιδικής 14-7-2010

« σ υ σ τ ά σ ε ι ς »
 
το χέρι που αγάπησα
το χέρι που έκλεισα στο δικό μου
το χέρι που έσφιξα
το χέρι που φίλησα

αυτό το λατρεμένο χέρι

με χτύπησε

όχι να με πονέσει
απλά να συστηθεί ..

Pablo Picasso


« π ι ό ν ι »
 
έγινε γρήγορα απόψε το κακό
και πάγωσε ολονών τις συνειδήσεις

αύριο θα το λένε στις ειδήσεις
για μια φιγούρα, μια πνοή
που άφησε το γεια, σε μια πλατεία
ανάμεσα σε όσια και θεία

κιοτέψανε και δυο σταυραετοί
να συνοδέψουν το κακό μαντάτο

με αίμα άλικο που έβαψε εκεί
βασανισμένα κράσπεδα
που ένιωσαν ντροπή

μιας και υποχρεώθηκαν
να πιούνε άσπρο πάτο..

1 σχόλιο: