Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Πελαγία Κουκίδου ,τέσσερα ποιήματα περίθαλψης της ψυχής


E. Fiaschi


" κ α ρ δ ι ο γ ρ ά φ η μ α "

τώρα που έφυγα μακριά, μπορώ να μιλήσω
για την "φυλακή με τις πιτζάμες"
να πετώ ελεύθερη, από πτέρυγα σε πτέρυγα
να γεμίζω την θαλάμη μου, με την νοσηρότητα των θαλάμων
όπου κυριαρχεί μόνιμα η ερώτηση, "πότε θα φύγω" ;

να ψάχνω να`βρω την καρδιά μου σε υπερήχους
να μ`ερωτεύομαι ξανά, μέσα από μαγνητικές, στεφανιογραφίες
να τινάζω από το άσπρο μου νυχτικό την απόγνωση
με καρφωμένη στο πέτο, ερωτηματικό-μπουτονιέρα
"άραγε θα την βγάλω καθαρή" ;

πόσο λατρεύω να χάνομαι μέσα σε διαδρόμους
όπου σύγχρονοι κατασκευαστές
συναγωνίζονται με μαεστρία τον Δαίδαλο
κι εκείνες τις σιωπές της εντατικής
-με την μοναδικότητα στην καλωδίωση των δρώμενων-
τις απόλυτες σιωπές, που`ξομολογούν τις καρδιές
σε πεπαλιωμένα μόνιτορ..

Θεέ μου, ω Θεέ μου..

'Ιλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν..
Marc Kostabi

« ψ υ χ ο θ ε ρ α π ε ί α »

σ`ένα σαλόνι χρώματος λευκού
με έναν πίνακα χρώματος λευκού
βρέθηκα να κάνω απολογισμό
για όσα έπρεπε εντός μιας περίπου ώρας
να εξιστορήσω στην γοητευτική ψυχοθεραπεύτρια

έλα Χριστέ κι απόστολε.. από πότε μια σεβαστή
σε χρόνια ζωή, γίνεται σούργελο σε χρόνο ντετέ ;

έτσι, αντίθετα προς τις μέχρι τούδε συνήθειες μου,
βούρκωσα, "δεν μπορώ είπα να το κάνω"
"θα το κάνεις και θα πεις κι ένα τραγούδι", ανταπάντησα

έβαλα την ζωή μου να καθίσει προσοχή
και της έβγαζα με το τσιγκέλι
αυτά που ήθελε επιμελώς να κρύψει

"εδώ θα μολογήσεις ρουφιάνα, ήταν να μην έρθεις
τώρα που έκανες το εγχείρημα θα τα ξεράσεις όλα"

..και πέρασαν έρωτες και πέρασαν γάμοι και πέρασαν
και τι δεν πέρασαν, flashback από την οθόνη του μυαλού..


τόσα πολλά, που λαχτάρησα μια τυρόπιτα

( σας βλέπω κάπως κυρία μου )

δε πάει στα κομμάτια
βολεύομαι και με σπανακόπιτα..

« η ψυχή μου »
 
η παιδική μου η ψυχή έμεινε έξαφνα γυμνή
μια και μου έλεγε πως πάντα την βαραίνανε
άχρηστα ρούχα να φορά και να το παίζει και κυρά
χώρια πως φάνταζε σπουδαία και την προσέχανε

είπε λοιπόν ν`αποδυθεί ό τι την έκανε πολύ να υποφέρει
πέταξε ρούχα κι αγκαλιές στου κάτω κόσμου τις ψυχές
και πήρε απόφαση να φύγει σ`άλλο αστέρι

είναι που πια δεν το μπορεί, να εκτεθεί, να εκποιηθεί
στο παζαράκι των εμπόρων που πωλούνται συνειδήσεις
γιατί έχει μπέσα κι αντοχή, η παιδική μου η ψυχή
που δεν κατάφερες εσύ να εκτιμήσεις..

" μ α γ ν η τ ι κ ή "

"πάρτε βαθιά αναπνοή και εκπνεύστε
μην αναπνέετε.. αναπνεύστε κανονικά"

το στανιό μου μέσα, για καταδύσεις πήγαμε ;
και ξανά μανά τα ίδια !

κι εκείνος ο ελεεινός θόρυβος από σφυριά..
άλλου είδους ταραχή..

τι είμαστε ; δε βαριέσαι, μια ανάσα μέσα έξω..
κι αν κάνει κανά φάλτσο και πάει κάτι στραβά,
πρόβα για μούμια είμαστε,
πρώτα ξαδέλφια του Λαζάρου..


κι έλεγα η έρμη, η προηγούμενη εξέταση, εμπειρία ζωής !


2 σχόλια:

  1. κ. Ορφανίδη,

    σας ευχαριστώ θερμά για όλα..για τον κόπο σας,
    για την στοργή που περιβάλλετε τις δημιουργίες μου,
    μα πάνω απ`όλα, θαυμάζω το μεράκι που διακρίνει
    την δουλειά σας..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τα τόσο ευγενικά και θερμά λόγια .Θεωρώ την συνεργασία μας ξεχωριστή Το περιτύλιγμα μου είναι ανάλογο με αυτό που εισπράττω.

      Διαγραφή