Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Φεστιβάλ Εναλλακτικής Μουσικής και Τέχνης από τη Μέση Ανατολή

"
Το ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό το Φεστιβάλ Εναλλακτικής Μουσικής και Τέχνης από τη Μέση Ανατολή.
Οι προβολές των ταινιών μικρού μήκους - πολλές από αυτές βραβευμένες σε διάφορα φεστιβάλ- από την Ιορδανία, το Κουβέιτ, το Ιράκ, τη Σαουδική Αραβία, το Λίβανο, τη Συρία, την Αίγυπτο, την Αλγερία, τη Λιβύη και την Τυνησία φιλοξενούνται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ενώ τα γκαλά και οι εκθέσεις έργων στο χώρο του Micraasia. Επιπλέον, στο πλαίσιο του 4ου Φεστιβάλ διοργανώνονται και ομιλίες και συζητήσεις με καλεσμένους/ες από το Κουβέιτ, την Ιορδανία και την Ελλάδα πάνω στις σχέσεις της αραβικής και ελληνικής κουλτούρας, αλλά και σύγχρονων κοινών κοινωνικών προβλημάτων.
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, το MEASAF (Middle East Alternative Sound and Arts Festival) είναι ένα παναραβικό φεστιβάλ που πολεμά προκαταλήψεις και μεταφέρει στο ελληνικό κοινό την σύγχρονη δημιουργία Αράβων καλλιτεχνών και ιδιαίτερα στους νέους και στις γυναίκες δημιουργούς. Το Φεστιβάλ τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας και διοργανώνεται για 4η χρονιά από τον Πολιτιστικό Σύλλογο "Οι Λαοί της Μικράς Ασίας" και το Micraasia στο Γκάζι.
Προοπτική αυτής της συνεργασίας είναι η ετήσια καθιέρωση του φεστιβάλ στην Αθήνα ώστε να αναδειχθεί σε πλατφόρμα πολύπλευρων πολιτιστικών ιδεών και καλλιτεχνικών δημιουργιών και να αναδειχθεί ο κεντρικός ρόλος της Αθήνας ως σημείο συνάντησης καλλιτεχνών από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.
Όπως επισημαίνεται, στόχος είναι «να δημιουργηθεί ένα καινούργιος θεσμός που να αντιπροσωπεύει την κοινωνία των πολιτών και τη διαπολιτισμική συνεργασία των λαών σε πνεύμα ανοχής, αλληλεγγύης, συνεννόησης και συνεργασίας, να γνωρίσει το ελληνικό κοινό τις νέες τάσεις μουσικής και τέχνης της Μέσης Ανατολής, να επιδιωχθεί η διακρατική συνεργασία, και η αναβάθμιση του τουρισμού και της επιχειρηματικότητας στη χώρα».
Το Φεστιβάλ ολοκληρώνεται αύριο, 01 Ιουνίου. Όλες οι ταινίες προβάλλονται στα αραβικά με αγγλικούς υπότιτλους
πηγή:gr.celebrity.yahoo.com

3ο φεστιβάλ φωτογραφίας στο Μεσολόγγι

http://www.fotofestivalmes.com/

Δέκα όμορφοι λόγοι για να επισκεφθείτε την Κρήτη από news.gr

Κερδίζοντας κάθε χρόνο τις εντυπώσεις ως ένας από τους δημοφιλέστερους καλοκαιρινούς προορισμούς, το πανέμορφο νησί της Κρήτης φιγουράρει για ακόμα μια φορά σε διεθνή ταξιδιωτικά site.

Αυτή τη φορά, η ταξιδιωτική ιστοσελίδα viator.com αφιερώνει ένα άρθρο της στην Κρήτη, αναφέροντας του δέκα λόγους για τους οποίους αξίζει να την επισκεφτεί κάποιος.
Ξεκινώντας, ο συντάκτης αναφέρει ότι το νησί της Κρήτης είναι διάσημο ως το λίκνο του πολιτισμού στην ανατολική Μεσόγειο. Κατοικήθηκε πριν από 9.000 χρόνια από τους Μινωίτες και σήμερα το νησί είναι διάσπαρτο από αρχαία ερείπια, ενώ διαθέτει ένα εντυπωσιακό ορεινό τοπίο και πολλές αμμώδεις παραλίες.
Σας παρουσιάζουμε τη λίστα με τα πιο όμορφα μέρη στην Κρήτη, σύμφωνα με το viator.com:

Τα τείχη του Ηρακλείου

Τα πανίσχυρα βενετσιάνικα τείχη του 13ου αιώνα, τυλίγουν το παλιό λιμάνι του Ηρακλείου, προσφέροντας την καλύτερη θέα στο μικρό οχυρωμένο φρούριο Κούλε. Δίνοντας μεγαλύτερη προσοχή σε αυτό το οικοδόμημα θα δείτε το Λιοντάρι του Αγίου Μάρκου λαξευμένο στη λιθοδομή, πάνω από την κεντρική πύλη. Αυτό το μοτίβο ενετικής εξουσίας, υπάρχει σε πολλά μνημεία της βόρειας Ιταλίας και της Ανατολικής Μεσογείου.

Παλιά Πόλη Χανίων

Τα Χανιά είναι η ομορφότερη πόλη της Κρήτης και το παλιό της κομμάτι είναι γεμάτο συναγωγές, τζαμιά και εκκλησιές, καθώς και υπέροχα κτίρια τούρκικης και βενετσιάνικης προέλευσης, συγκεντρωμένα γύρω από τον παραλιακό δρόμο του λιμανιού. Θα βρείτε μοντέρνες μπουτίκ, μπαρ και ταβέρνες στην προκυμαία, δίπλα στο θόλο του Τζαμιού του Χασάν Πασά και στο Ενετικό Μεγάλο Αρσενάλι.

Μάλια

Τα μινωικά ερείπια στα Μάλια μπορεί αν μην είναι τόσο γνωστά, όπως η Κνωσός, αλλά σίγουρα είναι πιο ήσυχα, παρά την έντονη φήμη της ομώνυμης πόλης. Εδώ θα βρείτε πολλά μνημεία για εξερεύνηση, όπως τα ερείπια ενός τεράστιου ανακτορικού συγκροτήματος, με επιβλητικές βίλες, κάποιες από τις οποίες διέθεταν πολυτελή μπάνια. Όλα αυτά είναι χτισμένα σε ελαιώνες, αν και η θέα στη θάλασσα έχει χαθεί, λόγω των προστατευτικών που έχουν τοποθετηθεί γύρω από το συγκρότημα.

Φαράγγι της Σαμαριάς

Ξεκινώντας από τον Ομαλό, η θρυλική διαδρομή της Σαμαριάς στα Λευκά Όρη ξετυλίγεται μέσα σε ένα στενό, βραχώδες φαράγγι για 18 χιλιόμετρα, πριν καταλήξει στην Αγία Ρούμελη. Από εκεί , τα καραβάκια μεταφέρουν τους πεζοπόρους στη Χώρα Σφακίων, όπου λεωφορεία και ταξί συνδέουν το σημείο με το Ηράκλειο και τα Χανιά. Το Φαράγγι της Σαμαριάς είναι ανοιχτό μόνο το καλοκαίρι, αλλά δίνει στους περιπατητές την ευκαιρία να δουν αγριοκάτσικα, χαλιά με άγρια βότανα και αρπακτικά πουλιά.

Λουτρό

Το χαριτωμένο παραθαλάσσιο χωριό Λουτρό μπορεί είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα ή με τα πόδια. Έχει παραμείνει ένα ευχάριστο και παραδοσιακό λευκό χωριό και περνώντας την ημέρα εκεί είναι σαν ένα ταξίδι στο χρόνο. Είναι το μεγαλύτερο μυστικό της Κρήτης, προσφέροντας κολύμπι, ένα χαλαρό γεύμα σε μια ταβέρνα ή χαλαρές στιγμές βλέποντας τα καραβάκια να έρχονται από τη Χώρα Σφακίων.

Μονή Αρκαδίου

Η χρυσή πέτρινη εκκλησία του μοναστηριού στο Αρκάδι κοντά στο Ρέθυμνο αξίζει μια επίσκεψη για τα Ενετικά γλυπτά του και το μοναδικό καμπαναριό. Συμβολίζει ακόμα της ιστορία του αγώνα της Κρήτης για την ανεξαρτησία. Το 1866, πάνω από 1.000 άνθρωποι κατέφυγαν εδώ κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του νησιού κατά της Τουρκοκρατίας. Όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στο μοναστήρι, οι αποθήκες πυρίτιδας εξερράγησαν και εκατοντάδες πρόσφυγες σκοτώθηκαν. Όσοι γλίτωσαν την έκρηξη σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους και ένα μνημείο σηματοδοτεί το σημείο όπου έχασαν τη ζωή τους.

Παναγία της Κεράς

Φαινομενικά φτιαγμένη από μικροσκοπικά στρογγυλά παρεκκλήσια και τρία τριγωνικά αετώματα, το εσωτερικό αυτής της μικρής βυζαντινής εκκλησίας πάνω από τους Μεσελέρους είναι μαγευτική, λόγω των ξεθωριασμένων τοιχογραφιών της. Προσφέρει επίσης μοναδικήθέα στον κόλπο του Μιραμπέλλου στην βόρεια - ανατολική ακτή.

Σπιναλόγκα

Το άγονο νησάκι της Σπιναλόγκας ήταν αποικία λεπρών μέχρι το 1957 και πήρε ζωή από το βιβλίο της Victoria Hislop “Το Νησί”. Σήμερα είναι ακατοίκητο, αλλά μπορεί κάποιος να το επισκεφτεί με πλοίο από την Ελούντα. Οι έρημοι δρόμοι της Σπιναλόγκα, οι παλιές πέτρινες κατοικίες, οι οχυρώσεις και το νεκροταφείο έχουν μια φοβερή και τραγική ομορφιά καθώς γλιστρούν αργά στην εγκατάλειψη.

Μάταλα

Μία από τις πιο διάσημες παραλίες της Κρήτης, τα Μάταλα, έγινε διάσημη στη δεκαετία του 1970, όταν ζαλισμένοι χίπις κατέβηκαν στο νησί από όλη την Ευρώπη. Εξακολουθεί να είναι δημοφιλής προορισμός, αλλά δεν είναι πλέον και τόσο μποέμ. Η αμμώδης παραλία προσφέρει ένα σκηνικό, που μοιάζει με κηρήθρα, με πολλές σπηλιές και ένα χαλαρό χωριό με άφθονες ταβέρνες με θαλασσινά. Δείτε το ηλιοβασίλεμα ακριβώς πάνω από το νησάκι στη μέση του κόλπου.

Κνωσός

Το μινωικό ανάκτορο της Κνωσού αναδεικνύει τα ερείπια ενός από τους πρώτους εκλεπτυσμένους πολιτισμούς του κόσμου, μιας πόλης που άκμασε εδώ και χιλιάδες χρόνια ως η μεγαλύτερη εμπορική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο. Τα μνημεία της Νεολιθικής εποχής και της Εποχής του Χαλκού είναι τα πιο εντυπωσιακά στην Κρήτη, παρά το γεγονός ότι μερικές από τις βίλες και τα τμήματα του γιγαντιαίου παλατιού του βασιλιά Μίνωα, που χτίστηκε αρχικά γύρω από το 2.000 π.Χ., ανακαινίστηκαν ατυχώς στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Θα σκορπιστώ,Μαρία Βενέτη





Θα σκορπιστώ στις νύχτες σου,
 θα περπατήσω στα όνειρα σου
και θα ματώσω
να βάψω κόκκινο στο μαύρο
Να με φοράς για πάντα,
όταν θυμάσαι να μην ξεχνάς.
Κι όταν κατάρα θα μου δίνεις,
 ευχή θα σ' αγκαλιάζω
Και στην καρδιά σου θα κυλάει μία σταγόνα
μονάχα μία
δικό μου αίμα

Λύπη και θλίψη,Άννυ Τυχαίου




Λύπη και θλίψη
σας αγαπώ
φίλες πιστές και σταθερές
δικές μου είστε.
Καιρό πολύ γνωριζόμαστε
κάθε βήμα μου με ακρίβεια
ακολουθείτε.
Μα αφήστε με και λίγο μόνη
να ανασάνω
να χαρώ κι ας είναι παροδικό.
Κι αν σας πεθυμήσω θα σας το πω
ξέρω που να σας βρω.
Μα τι λέω...
πάλι ακάλεστες θα έρθετε
το συνηθίζετε χρόνια αυτό.

Το Τέταρτο Κουδούνι: Ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου: εμείς Ή Απόγνωση ...

Το Τέταρτο Κουδούνι: Ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου: εμείς Ή Απόγνωση ...: Το έργο.  Ένας άντρας που κρατάει μια πέτρα βαριά και μας κοιτάζει. Από πάνω του ένας ουρανός γκρίζος, βαρύς, σκοτεινός, συννεφιασμέ...




ThessBomb - Θεσσαλονίκη: «Εγώ, ο Γαλέριος» - Περπατάμε ξανά στα βήματα του ...

ThessBomb - Θεσσαλονίκη: «Εγώ, ο Γαλέριος» - Περπατάμε ξανά στα βήματα του ...: Κυριακή 1 Ιουνίου (ξενάγηση στα Ελληνικά) και Πέμπτη 5 Ιουνίου (ξενάγηση στα Αγγλικά) - Αφετηρία: Ροτόντα, - Ώρα: 10.30 Η διαδρομή «Εγώ,...



Αίνιγμα,Μαρία Βενέτη




Στον ναό της ψυχής μου σε συνάντησα
Στον θρόνο της ύπαρξης μου σε ύψωσα
Ως κάτοικο της ανάγκης μου σε λάτρεψα
Ως αθάνατο Θεό στη μήτρα μου σε κυοφόρησα
Έσκυψα και προσκύνησα
στη γωνία των χειλιών σου φιλί προδοσίας
και μετά ανάμεσα στα στήθια μου
στους χτύπους της καρδιάς μου
σε σταύρωσα και σε αποκαθήλωσα
για να λυτρωθώ από το αίνιγμα :
«Δική σου η Ανάσταση ή δική μου τελικά;»









Όχι,Άννυ Τυχαίου



Όχι αγαπητέ μου
όχι, δε σε καταριέμαι
για ότι κακό έχεις κάνει,
ξέρεις εσύ...
Λάθος σου το μετέφεραν
δε θέλω να πεθάνεις,
το αντίθετο μάλιστα!
Ευχή
σου δίνω...
χρόνια πολλά,πάρα πολλά
να ζήσεις
με τις ερινύες παρέα
και να υποφέρεις!
Ευχή που δικαιούσαι,
την κέρδισες με το σπαθί σου.




Κακίες,'Αννυ Τυχαίου

Κακίες πάλι θα πω
μα το τι και είμαστε
δεν το διαλαλούμε
μήτε περιαυτολογούμε.
Όπως λειτουργούμε
και συμπεριφερόμαστε,
έτσι μιλάνε εδώ
καλύτερα κι απο μας,
οι πράξεις μας
και όχι τα λόγια τα πολλά
τα βαρύγδουπα και δήθεν αληθινά.
Αυτές είναι η ταυτότητα μας
εδώ, στο χώρο αυτό
στον μικρόκοσμο
τον ουτοπικό, πλασματικό
και φανταστικό.
Προέκταση
της αληθινής μας ζωής
καθρέφτης της ψυχής
και των κενών αυτής.

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Μουσικές συνομιλίες Ελλάδας-Δύσης απο το εργαστήριο σύγχρονης μουσικής του ΑΠΘ


Το Εργαστήριο Σύγχρονης Μουσικής του Α.Π.Θ. διοργανώνει συναυλία με θέμα τη μουσική σχέση Ελλάδας και Δύσης, μια σχέση που ορίζεται από τη μεταφορά «κεντρικών» ιδεών της Δύσης στην «περιφέρεια» μέσω μιας διαδικασίας περισσότερο διαλόγου παρά επιρροής.

Μια πρωτότυπη συναυλία με  συνδιαστική θεματολογία και νοοτροπία.
Η συναυλία επιχειρεί να «φωτίσει»  (πραγματικές ή φανταστικές) μουσικές συνομιλίες Ελλήνων συνθετών με τη Δύση.

Απόλλων Γραμματικόπουλος, βιολί
Ήβη Παπαθανασίου, τσέλο
Κώστας Χάρδας, πιάνο

Θα ακουσθούν (πραγματικές ή φανταστικές) μουσικές συνομιλίες των L.A. Bourgault – Ducoudray – Γεώργιου Καζάσογλου, Γ.Α. Παπαϊωάννου – Arthur Honegger, John Cage – Μιχάλη Λαπιδάκη, Δημήτρη Τερζάκη – Arvo Part, Manuel de Falla – Γιάννη Κωνσταντινίδη.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

ΠΟΥ: Αίθουσα Δοκιμών της Κρ. Ορx. Θεσσαλονίκης
Διεύθυνση: Λεωφόρος Νίκης 73 Τηλέφωνο: 2310257900

Δευτέρα 02 Ιουνίου 2014, ώρες: 21:00

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
πηγή:enallaxnews.gr

Σαν σήμερα, Γλέζος και Σάντας κατεβάζουν τη σβάστικα από την Ακρόπολη

Σαν σήμερα, το 1941, δύο φοιτητές, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος (Λάκης) Σάντας πηγαίνουν στην Μπενάκειο Βιβλιοθήκη, βρίσκουν και μελετούν όλα τα σχεδιαγράμματα της Ακρόπολης. Όταν θα κατεβάσουν τη γερμανική σημαία από τον ιερό βράχο, θα αφήσουν επίτηδες επάνω στον ιστό τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα για να μην κατηγορηθούν οι Έλληνες φύλακες.

Στα τέλη Μαΐου του 1941 είχε συμπληρωθεί ένας μήνας από την παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, που ολοκλήρωναν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα με την κατάληψη της Κρήτης.

Ο Μανώλης Γλέζος (9/9/1922) και ο Λάκης Σάντας (22/2/1922) ήταν δύο νεαροί φοιτητές, που δάκρυζαν, όπως και χιλιάδες Αθηναίοι, βλέποντας τη γερμανική σβάστικα να κυματίζει στην Ακρόπολη. Το χιτλερικό σύμβολο προκαλούσε την ελληνική υπερηφάνεια. Έπρεπε, λοιπόν, να κατέβει.



Ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας συλλαμβάνουν το παράτολμο σχέδιο ένα ανοιξιάτικο σούρουπο, όταν από το Ζάππειο αντίκρισαν  την Ακρόπολη. Αποφασίζουν να το υλοποιήσουν, φροντίζοντας μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αφού τυχόν αποτυχία σήμαινε θάνατο.

Το πρωί της 30ης Μαΐου 1941, ο Γλέζος και ο Σάντας πληροφορήθηκαν από το ραδιόφωνο ότι η Κρήτη είχε πέσει. Οι Γερμανοί με προκηρύξεις κόμπαζαν για το κατόρθωμά τους. Ήταν η κατάλληλη στιγμή να δώσουν ένα αποφασιστικό χτύπημα στο γόητρο του κατακτητή. Θα δρούσαν το ίδιο βράδυ. Μόνα τους όπλα ένα φανάρι και ένα μαχαίρι.

Η ώρα είχε φθάσει 9:30 το βράδυ. Η μικρή φρουρά της Ακρόπολης ήταν μαζεμένη στην είσοδο των Προπυλαίων και διασκέδαζε με νεαρές Ελληνίδες, που πουλούσαν τον ερωτά τους, πίνοντας μπύρες και μεθοκοπώντας.

Με άγνοια κινδύνου, πήδηξαν τα σύρματα, σύρθηκαν ως τη σπηλιά του Πανδρόσειου Άντρου και άρχισαν να σκαρφαλώνουν από τις σκαλωσιές, που είχαν φτιάξει οι αρχαιολόγοι για τις ανασκαφές. Φθάνοντας σε απόσταση ολίγων μέτρων από τον ιστό της σημαίας δεν αντιλήφθηκαν κανένα φρουρό και με γρήγορες κινήσεις κατέβασαν από τον ιστό το μισητό σύμβολο του ναζισμού.

Ήταν μία τεράστια σημαία, διαστάσεων 4×2 μ. Είχαν φθάσει πια μεσάνυχτα. Οι δύο «κομάντος» δίπλωσαν και πήραν μαζί τους τη σημαία και ακολουθώντας το ίδιο δρομολόγιο απομακρύνθηκαν από την Ακρόπολη, χωρίς και πάλι να γίνουν αντιληπτοί από τους Γερμανούς, που συνέχιζαν τη διασκέδασή τους.
Νωρίς το πρωί της επομένης η γερμανική φρουρά μένει εμβρόντητη μπροστά στο θέαμα του κενού ιστού. Οι γερμανικές αρχές διατάζουν ανακρίσεις, εκτελούν τους άνδρες της φρουράς και απαλλάσσουν τους Έλληνες διοικητές των αστυνομικών τμημάτων της περιοχής από τα καθήκοντά τους.

Η σβάστικα θα αντικατασταθεί μόλις στις 11 το πρωί, ωστόσο αυτές οι ώρες που ο ιστός παρέμεινες κενός αποτέλεσαν το πιο ισχυρό τονωτικό για το ηθικό των Ελλήνων. Στην ουσία η υποστολή του ναζιστικού συμβόλου αποτέλεσε την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα και αποτέλεσε την απαρχή της οργάνωσης του αντιστασιακού κινήματος.

Το περιστατικό έγινε γνωστό μέσα από δύο ταυτόχρονες δηλώσεις του Μανώλη Γλέζου στον “Ριζοσπάστη”  και του Λάκη Σάντα στην “Ελευθερία” στις 5 Μαρτίου του 1945.

Γλέζος και Σάντας καταδικάσθηκαν ερήμην σε θάνατο, οι άνδρες της φρουράς εκτελέστηκαν, οι έλληνες διοικητές των αστυνομικών τμημάτων της περιοχής απαλλάχθηκαν από τα καθήκοντά τους, ενώ για τους φύλακες της Ακρόπολης δεν προέκυψε κάποιο ενοχοποιητικό στοιχείο.

Εξιστορώντας το εγχείρημα υποστολής της χιτλερικής σημαίας από τον βράχο της Ακρόπολης στον Ηλία Πετρόπουλο, ο Λάκης Σάντας είχε πει: “Κι έξαφνα ένα δειλινό που ήμαστε στο Ζάππειο και ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως. Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε… το βλέμμα μας έπεσε πάνω στη σημαία τους που υπερήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλά και η βαριά σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την αττική γη. Να τι πρέπει να τους κάνομε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι τη βρωμιά από τον Ιερό Βράχο. Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι Ναζί θριαμβευτικά ως τότε στη Βαρσοβία, στη Βιέννη, στην Αμβέρσα, στη Νορβηγία, στο Παρίσι και στο Βελιγράδι και απειλούσαν να τη στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε. Μα εδώ είναι Ελλάδα. Είναι η μικρή χώρα που απ’ αυτή ξεπετάχτηκε η φλόγα του Πολιτισμού. Είναι η χώρα που δίνει το παράδειγμα πάντα στις κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας”.

Η υποστολή της σβάστικας από την Ακρόπολη αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα, μία ενέργεια με συμβολικό χαρακτήρα, αλλά τεράστια απήχηση στο ηθικό των δοκιμαζόμενων Ελλήνων. Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ιδρύθηκαν οι δύο μεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Μανώλης Γλέζος συνελήφθη τρεις φορές από τους Γερμανούς, φυλακίστηκε και κατόρθωσε να δραπετεύσει, ενώ ο Λάκης Σάντας ξέφυγε από τους διώκτες του και κατετάγη στον ΕΛΑΣ.
πηγή:gr.greekreporter.gr/

Γιατί πρέπει να διαβάζουμε πιο συχνά βιβλία

Τέσσερα οφέλη του διαβάσματος

Κάθε φορά που παίρνετε ένα βιβλίο στα χέρια σας και «χάνεστε» στον κόσμο που γεννιέται μπροστά σας ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του, αναρωτιέστε γιατί δεν το κάνετε πιο συχνά.

Τα βιβλία πέρα από πηγή πνευματικού και γλωσσικού πλούτου και πλούτου πληροφοριών, εξάπτουν τη φαντασία, τονώνουν την πνευματικότητα και την εγρήγορση του νου, τονώνουν τη μνήμη και μας φέρνουν σε επαφή με μια πλευρά του εαυτού μας που ενδεχομένως να μη γνωρίζαμε ότι υπάρχει.

Αν θέλαμε να κάνουμε μια μικρή λίστα με τα οφέλη που προσφέρει το διάβασμα, αυτή θα ήταν η εξής:

1. Η ανάγνωση βιβλίων μας κάνει πιο έξυπνους.

Έρευνες που έχουν γίνει σε παιδιά, έχουν αποδείξει ότι τα βιβλία βοηθούν στην εστίαση της προσοχής και την ικανότητα συγκέντρωσης, ενώ βοηθούν ακόμη τα παιδιά να σκέφτονται πιο καθαρά.

2. Γινόμαστε πιο ήρεμοι κι ευγενικοί. 

Μέσα από τις σελίδες των βιβλίων μεταφερόμαστε έξω από τη «ζώνη άνεσής μας» σε άλλες καταστάσεις και πολιτισμούς, κάτι που μας βοηθά να αναπτύξουμε την ενσυναίσθησή μας για τους άλλους.

3. Μας βοηθούν να αποβάλλουμε το άγχος.

Σύμφωνα με μια έρευνα του 2009 που διεξήγαγε το πανεπιστήμιο του Σάσσεξ, και την οποία επικαλείται η Huffington Post, το διάβασμα ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να ξεπεράσει κανείς το στρες, αφήνοντας πίσω δραστηριότητες όπως: να πιει κανείς ένα ζεστό ρόφημα ή να βγει έξω για περπάτημα. Ακόμη, οι λέσχες βιβλίων δημιουργούν ένα αίσθημα κοινωνικής ένταξης και οδηγούν στη δημιουργία φιλικών δεσμών. Και τα δύο αυτά αποτελούν εξαιρετικούς τρόπους για να απαλλαγεί κανείς από το στρες που νιώθει.

4. Ενισχύει την υγεία του εγκεφάλου.

Το διάβασμα βοηθά στην πρόληψη της γήρανσης του εγκεφάλου. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι μανιώδεις αναγνώστες ενισχύουν τη μνήμη τους, επιβραδύνοντας το ρυθμό εξασθένισής της που συμβαίνει με το πέρασμα του χρόνου.

πηγή:newsbeast.gr

Ταξίδι με αεροπλάνο; Τα δικαιώματά σας Πηγή:www.capital.gr

vges.gr
Τα ταξίδια με αεροπλάνο πυκνώνουν καθώς οι διακοπές πλησιάζουν. Η ΥΠΑ δίνει συμβουλές για τα δικαιώματα σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης, ακύρωσης πτήσης, καθυστερήσεων, υποβολής καταγγελίας, καθυστέρησης, καταστροφής ή απώλειας αποσκευών.

Στη χώρα μας αρμόδια για τα δικαιώματα των επιβατών που ταξιδεύουν με αεροπλάνο είναι η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.). Αποστολή της είναι η οργάνωση, ανάπτυξη και έλεγχος του συστήματος αερομεταφορών της χώρας, καθώς και η μελέτη και διατύπωση εισηγήσεων προς τον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών για τη διαμόρφωση της πολιτικής στις αερομεταφορές γενικά.

Σύμφωνα με την ΥΠΑ πριν προχωρήσει σε άρνηση επιβίβασης επιβατών παρά τη θέλησή τους, ο αερομεταφορέας αναζητεί επιβάτες διατεθειμένους να παραιτηθούν από την κράτησή τους, με αντάλλαγμα κάποιο όφελος υπό όρους που θα συμφωνηθούν μεταξύ ενδιαφερόμενου επιβάτη και αερομεταφορέα. Στους εθελοντές παρέχεται εναλλακτική μεταφορά ή επιστροφή αντιτίμου του εισιτηρίου, επιπρόσθετα των οφελών που αναφέρθηκαν προηγούμενα.

Εάν δεν παρουσιασθεί ο αριθμός εθελοντών που αναζητά, ο αερομεταφορέας μπορεί τότε να αρνηθεί σε επιβάτες την επιβίβαση παρά τη θέλησή τους. Στους επιβάτες αυτούς προσφέρεται αποζημίωση και βοήθεια:

Σε περίπτωση ακύρωσης της πτήσης, οι επιβάτες επιλέγουν μεταξύ : 

α) της εναλλακτικής μεταφοράς τους, υπό συγκρίσιμες συνθήκες, στον τελικό τους προορισμό ή

β) της μεταφοράς τους, υπό συγκρίσιμες συνθήκες μεταφοράς, στον τελικό τους προορισμό άλλη μέρα που τους εξυπηρετεί εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων ή

γ) της επιστροφής του αντιτίμου του εισιτηρίου τους και, εάν συντρέχει η περίπτωση, πτήσης επιστροφής στο αρχικό σημείο αναχώρησης.

Η επιστροφή του αντιτίμου γίνεται για το μέρος του ταξιδίου που δεν πραγματοποιήθηκε καθώς και για τα μέρη του ταξιδίου που πραγματοποιήθηκαν εφόσον η πτήση δεν εξυπηρετεί πλέον κανένα σκοπό σε σχέση με το αρχικό ταξιδιωτικό σχέδιο.

Επιπλέον, οι επιβάτες της ακυρωθείσας πτήσης δικαιούνται αναψυκτικά, επικοινωνία, διατροφή, διανυκτέρευση και μεταφορά μεταξύ αερολιμένα και καταλύματος. Οι επιβάτες δικαιούνται όλα τα παραπάνω, ανεξάρτητα από το λόγο ακύρωσης της πτήσης.

Τέλος, ο επιβάτης λαμβάνει αποζημίωση ύψους:

• 250 ευρώ για όλες τις πτήσεις έως και 1500 χιλιομέτρων

• 400 ευρώ για όλες τις ενδοκοινοτικές πτήσεις άνω των 1500 χιλιομέτρων και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1500 και 3500 χιλιομέτρων

• 600 ευρώ για όλες τις άλλες πτήσεις.

Προσοχή: η παραπάνω αποζημίωση δεν πληρώνεται στους επιβάτες της ακυρωθείσας πτήσης, όταν ο επιβάτης ενημερωθεί και του προσφερθεί εναλλακτική μεταφορά εντός ορισμένων χρονικών προθεσμιών ή η πτήση ακυρώνεται λόγω εκτάκτων περιστάσεων που δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν ακόμη και εάν είχαν ληφθεί όλα τα εύλογα μέτρα.

Καθυστερήσεις πτήσεων

Σε περίπτωση καθυστέρησης μιας πτήσης, προσφέρονται δωρεάν στους επιβάτες αναψυκτικά, επικοινωνία, γεύματα, διανυκτέρευση και μεταφορά μεταξύ αερολιμένα και καταλύματος (ανάλογα το χρόνο καθυστέρησης).

Όταν η καθυστέρηση είναι τουλάχιστο 5 ώρες, οι επιβάτες μπορούν να επιλέξουν να λάβουν το αντίτιμο του εισιτηρίου τους και να μην ταξιδέψουν με την πτήση.

Οι επιβάτες μιας πτήσης που φθάνει στον τελικό της προορισμό με καθυστέρηση τουλάχιστο 3 ώρες, μπορούν να λάβουν αποζημίωση όπως οι επιβάτες μιας ακυρωθείσας πτήσης εκτός εάν η καθυστέρηση προκλήθηκε από έκτακτες περιστάσεις, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν ακόμη και εάν είχαν ληφθεί όλα τα εύλογα μέτρα από τον αερομεταφορέα.

Υποχρέωση ενημέρωσης των επιβατών

Οι αερομεταφορείς εξασφαλίζουν ότι κατά τον έλεγχο των εισιτηρίων υπάρχει ανηρτημένη με ευδιάκριτο για τους επιβάτες τρόπο ευανάγνωστη γνωστοποίηση με το ακόλουθο κείμενο: «Σε περίπτωση που σας αρνηθούν την επιβίβαση ή σε περίπτωση ματαίωσης ή δίωρης τουλάχιστο καθυστέρησης της πτήσης, ζητείσθε στη θυρίδα ελέγχου των εισιτηρίων ή στη θύρα εξόδου το κείμενο που αναφέρει τα δικαιώματά σας, ιδίως όσον αφορά την αποζημίωση και την παροχή βοήθειας.»

Επιπλέον, σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης ή ματαίωσης μια πτήσης ή δίωρης τουλάχιστο καθυστέρησης, ο αερομεταφορέας υποχρεούται να δώσει σε κάθε θιγόμενο επιβάτη γραπτή γνωστοποίηση με τους κανόνες αποζημίωσης και παροχής βοήθειας καθώς και με τα στοιχεία του οριζόμενου εθνικού φορέα.

Διαδικασία υποβολής καταγγελίας

Σε περίπτωση που θέλετε να υποβάλετε καταγγελία αναφορικά με καθυστέρηση πτήσης, ακύρωση πτήσης ή άρνηση επιβίβασης, θα πρέπει να συμπληρώσετε συγκεκριμένη φόρμα, ακολουθώντας τις οδηγίες που αναγράφονται σε αυτή.

Καθυστέρηση, καταστροφή ή απώλεια αποσκευών 

Η σύμβαση του Μόντρεαλ «για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές» καθορίζει ότι σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας, βλάβης ή καθυστέρησης των αποσκευών, το ανώτατο όριο ευθύνης του αερομεταφορέα περιορίζεται σε 1000 Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα ανά επιβάτη. (Η αξία του Ειδικού Τραβηκτικού Δικαιώματος μεταβάλλεται καθημερινά)

Σε περιπτώσεις καθυστέρησης παραλαβής αποσκευών, τις περισσότερες φορές, οι επιβάτες αγοράζουν είδη πρώτης ανάγκης και υποβάλουν στις αεροπορικές εταιρείες τις αποδείξεις για να καλυφθούν. Άλλες φορές, οι αεροπορικές εταιρείες δίνουν κάποιο εφάπαξ ποσό ή ένα ποσό ανά κάθε ημέρα καθυστέρησης στους επιβάτες για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Τις περισσότερες φορές, μετά από 21 ημέρες καθυστέρησης παραλαβής της αποσκευής, η αποσκευή θεωρείται από την αεροπορική εταιρεία ως απωλεσθείσα. Προκειμένου να προσδιορίσει το ποσό της αποζημίωσης, η αεροπορική εταιρεία ζητά από τον επιβάτη μια λίστα με τα αντικείμενα της αποσκευής ή μερικές φορές, εάν υπάρχουν, αποδείξεις αγοράς των αντικειμένων.

Σε περίπτωση ζημίας της αποσκευής, ο δικαιούχος της παραλαβής οφείλει να υποβάλει διαμαρτυρία στον μεταφορέα, το αργότερο εντός προθεσμίας επτά ημερών από την ημερομηνία παραλαβής. Σε περίπτωση καθυστέρησης, η διαμαρτυρία υποβάλλεται το αργότερο εντός προθεσμίας είκοσι μίας ημερών από την παραλαβή.

Δ. Καδδά


Πηγή:www.capital.gr





Τα πάντα ,Μορφέας Οράτιος δια χειρός Τάσου Ορφανίδη

έχασα τα πάντα, γιατί ;
για σένα όχι για μένα
και τι είναι αυτό ;
απάτη λέγεται ,ψέμα
τι να κάνω ;
να βρεις την αλήθεια
που κρύβεται ;
στο ψέμα, μόνο εκεί,
την έχουν ταριχεύσει
πως  πας εκεί;
μόνο με μελωδίες
ποιες είναι αυτές;
αυτές, που λένε τα παιδιά
και δεν ακούν οι μεγάλοι
αυτές, που σιγροτραγουδάει η γιαγιά,
αλλά δεν ακούν οι άλλοι,
αυτές, που κλαίμε μονάχοι,
γιατί είναι ,
 ντροπή μεγάλη



Βροχή,Μορφέας Οράτιος δια χειρός Τάσου Ορφανίδη



Πάλι βροχή ,να φύγουν οι   πληγές
πολύ βροχή ,να ξεπλυθεί η βρώμα
θα γίνει λάσπη  να πεταχτεί
όπου κολλάει το ψέμα
Καινούργια μέρα
νωπό το χώμα,
γίνεται  να ταφεί το πτώμα ;

Ξαφνική βροχή ,δυνατή μπόρα
πλάνη ,ψέμα όλη η χώρα 






Θεατρικό δρώμενο ,Μορφέας Οράτιος δια χειρός Τάσου Ορφανίδη



Θεατρικό δρώμενο , είναι η ζωή,
χωρίς αυτή, ποιος μπορεί
την πάλη της να αντέξει .
Ανυποψίαστη κι αυτή,
πολλά παιχνίδια παίζει.
Είναι οι κουφοί είναι οι στραβοί
είναι οι παλαβοί, αυτοί είναι όλοι
Η κοινωνία σαν αυτή, είναι που θα μας σώσει
οι δολοπλόκοι αλλού ,εκεί κι οι σαλτιμπάγκοι
ξεθώριασε η  αντοχή, απόμεινε μονάχη .





Λάθη ,Μορφέας Οράτιος δια χειρός Τάσου Ορφανίδη

Auguri




Σε κάλεσα δεν άκουσες
απόρησα με σένανε, τι λάθεψε ;
'Άλλη  η πόρτα του κουφού
  άλλη του λατρεμένου
Άλλη η νύχτα του όνειρου ,
άλλη του πονεμένου
Άλλη η φωνή του έρωτα
άλλη του αγαπημένου
Σίμωσε κοντά και άφησε 
τα λάθη παραπέρα 









Δυο διαφορετικά ,Μορφέας Οράτιος δια χειρός Τάσου Ορφανίδη

Rene_Magritte The Lovers
Πάλι στα δύσκολα έπεσα ,
.δεν παίρνω μπρος
Ακούω αφουγκράζομαι, δεν νοιώθω
Τι θα πει πόνος,τι θα πει μόνος;
Ένας και μοναδικός
Η καρδιά μία
Η ψυχή άλλη μία ,
Αυτά μας κάνουν δύο ,
δυο διαφορετικά
Άλλο καρδιά, άλλο ψυχή







Σκαμπανεβάσματα ,Μορφέας Οράτιος δια χειρός Τάσου Ορφανίδη

Κι όμως προχωράω ,
Κι όμως είμαι εδώ,
Αντίξοες οι συνθήκες δεν λέω ,
πήγαινε ,έλα
πάνω, κάτω.
Πάτα το κουμπί του ασανσέρ ,
δεν βρίσκω τον όροφο,
Πάλι κάτω και τι με αυτό,
 παιχνίδι είναι ;
Ας πάρω τις σκάλες,
 Παππούς με το μπαστούνι
χασμουριέται, βαριέται, δυσκολεύεται, θέλει βοήθεια;
Εγώ θέλω βοήθεια ,
εγωιστικό μου ακούγεται
Βγαίνω έξω,
 ξανθιά. μελαχρινή
 ίδιο πρόσωπο μου φαίνεται,
Ερώτηση δεν υπάρχει,
 επιθυμία μόνο
Άστο να περάσει, δύσκολο είναι.


Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΙΟΥ 2014 ΣΤΗ ΝΕΑ ΠΑΡΑΛΙΑ(ipolistonkosmo.gr

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ
Πού
Νέα Παραλίαχάρτης
Πότε
31-05-2014  έως και  31-05-2014
Ώρα
18.00 & 19.30
Τιμή Εισόδου
free-Δωρεάν 
ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ
ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΜΑΙΟΥ 2014
ΣΤΗ ΝΕΑ ΠΑΡΑΛΙΑ
δήμος Θεσσαλονίκης και η ομάδα Πτώση/Πτήση θα παρουσιάσουν εκδήλωση – θέατρο δρόμου με θέμα την αναπηρία το Σάββατο 31 Μαΐου 2014 στη Νέα Παραλία (πλατφόρμα του Φεγγαριού κοντά στις “Ομπρέλες” του Γ. Ζογγολόπουλου).

Πρόκειται για ένα θεατρικό δρώμενο χωρίς λόγιααφιερωμένο σε ανθρώπους με αναπηρία στο οποίο κυριαρχεί η κίνηση και ο αυτοσχεδιασμός. Στην παράσταση η οποία θα έχει διάρκεια περίπου 30 λεπτών και θα παρουσιαστεί σε δύο παραστάσεις, στις18.00 και στις 19.30, συμμετέχουν συνολικά 18 καλλιτέχνες.

Στόχος είναι να αποτυπωθούν με έναν διαφορετικό, παραστατικό τρόπο οι δυσκολίες της κοινωνικής ένταξης των ανθρώπων με αναπηρίες και να αναδειχθεί η κοινή ευθύνη της κοινωνίας και των ατόμων αυτών καθώς και η ανάγκη μιας συλλογικής, δημιουργικής συνεργασίας και προσφοράς για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

Την ομάδα Πτώση/Πτήση που επιχειρεί να παρουσιάσει ένα κοινωνικό πρόβλημα με ένα διαφορετικό τρόπο, με αγάπη και ευαισθησία δημιούργησαν η θεατρολόγος Λίζα Πέτζολτ από τη Γερμανία, η ανθρωπολόγος Αμαράντα Ερέδια Χαέν, από την Ισπανία, η σπουδάστρια της Φιλοσοφίας Μαρία Καλανδαρίδου και η performer Μαρία Στεφανίδου, από την Θεσσαλονίκη, ενώ την παράσταση στηρίζουν άλλοι 14 performers της πόλης.

πηγή: http://www.ipolistonkosmo.gr/

17ο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ


Βγάλτε τα ποιήματά μου από τα σχολικά βιβλία! Είναι ανήθικα!,Ντίνος Χριστιανόπουλος Πηγή theschooligans.gr


Βγάλτε τα ποιήματά μου από τα σχολικά βιβλία! Είναι ανήθικα!

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος είναι ένας ποιητής που πλήρωσε ακριβά τα ποιήματά του.


Κυνηγήθηκε από τους παπάδες, τους μπάτσους, τους Χρυσαυγίτες και τους φιλολόγους.
vgaltetapoiimatamou1 
Γέρασε και μυαλό δεν έβαλε. Συνεχίζει να προκαλεί με αθώες κακές λέξεις. Παρακαλούνται τα παιδιά να απομακρύνουν τους γονείς από τη συνέντευξη...

Η συνέντευξη είναι παλιά, σε μαθητές του schooligans (πηγή στο τέλος), ωστόσο ο Χριστιανόπουλος είναι πάντα επίκαιρος και κομμάτι της ιστορίας της Θεσσαλονίκης!

Στο τηλέφωνο ήταν κοφτός. «Σας περιμένω στις 5.30 ακριβώς. Μία ώρα να μιλήσουμε και να σας ξεφορτωθώ!». Στις 5.29 χτυπούσαμε το κουδούνι του μικρού διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη. Φορούσε κουστούμι και γραβάτα. «Περάστε... καθίστε...». Στο τραπεζάκι είχε ήδη βάλει δυο ποτήρια νερό και δύο πιατάκια γλυκό βύσσινο.

Την πρώτη ερώτηση την έκανε εκείνος. «Τι περιοδικό βγάζετε;»
Να, δείτε το τελευταίο τεύχος. Έχουμε αφιέρωμα στο γκράφιτι.

(το ξεφυλλίζει) Διάβασα πρόσφατα ένα πολύ ωραίο βιβλίο ενός Ανδριανάκη. Γράφει όχι μόνο για τα γκράφιτι, αλλά και για τα... πώς τα λένε... τα στένσιλς.

Ξέρετε τα στένσιλς;
Πώς δεν τα ξέρω! Εδώ δίπλα σ' έναν τοίχο της γειτονιάς υπάρχει ένα θαυμάσιο στένσιλ. Δείχνει κάποιον που τον παίρνει τσιμπούκι. Κι εμείς το βλέπουμε κάθε πρωί -θέλουμε, δε θέλουμε! (γέλια) ...Αλλά είναι πολύ καλά σχεδιασμένο, καταπληκτικό!

Έχετε δει πολλά στένσιλς στη Θεσσαλονίκη;
Πολύ λίγα. Ενώ γκράφιτι πάρα πολλά. Κάποτε είχαν γράψει σε τοίχο κι ένα δικό μου ποίημα -απ' αυτά τα μικρά, σαν κουτσουλιές, που έχω γράψει.

Ποιο;
«Τα πρόβατα απήργησαν/ ζητούν καλύτερες συνθήκες σφαγής».

Χαρήκατε;
Τι να χαρώ; Δε βαριέσαι. Τα ποιήματα είναι για να κυκλοφορούν...

Είστε σήμερα 75 χρονών. Θυμάστε τον εαυτό σας στα 15;
Πώς δεν τον θυμάμαι! Δεκατεσσάρων χρονών άρχισα να γράφω ημερολόγιο, το οποίο κρατώ καθημερινά μέχρι και σήμερα.

Ήσασταν παιδί συνεσταλμένο;
Ου, πάρα πολύ συνεσταλμένο. Αυτά τα παιδιά να φοβάσαι! Ξέρουν πιο πολλά από αυτά που δείχνει η φάτσα τους. Και πραγματικά εγώ ήξερα πάρα πολλά. Δεν ήξερα βέβαια πώς γεννιούνται τα παιδιά. Για πολύ καιρό -μέχρι τα 18 μου- νόμιζα ότι τα φέρνει ο πελαργός. Ήξερα όμως πολλά άλλα πράγματα για τον εαυτό μου και για τις σχέσεις μου με τους άλλους.

Είχατε επίγνωση και της ομοφυλοφιλίας σας;
Ναι, βέβαια. Δεν τολμούσα φυσικά να το πω σε κανέναν. Ήταν «η επιθυμία που δεν τολμά να πει τ' όνομά της» -έτσι το λέγαν οι παλιοί. Το ένιωθα όμως, το ζούσα. Δεν είχα απλώς επίγνωση, αλλά επιμονή. Να επιμένω σ' αυτό το πράγμα, όταν ήταν κάτι σαν τον σατανά που τον αποτάσσονται όλοι οι άλλοι.

Και δεν ερχόταν αυτό σε ισχυρή κόντρα με το κατηχητικό στο οποίο πηγαίνατε;
Άκου μωρό μου! Εγώ μπορεί να ήμουν στο κατηχητικό, αλλά την ίδια στιγμή μπορεί να ήμουν και εντελώς αντίθετος με το κατηχητικό. Ή να ήμουν το «καλό παιδί» και την ίδια στιγμή να ήμουν και αναρχικός. Εσύ που δεν το ξέρεις, απλοποιείς τα πράγματα. Λες «ο Χριστιανόπουλος ήταν στο κατηχητικό». Τρίχες! Το πράγμα είναι πολύ πιο περίπλοκο.

vgaltetapoiimatamou2Πότε φύγατε από το κατηχητικό; Πώς φύγατε;
Βγάζετε μερικά πράγματα απ' τη μνήμη μου, τα οποία δεν είναι και τόσο τρυφερά... Στο κατηχητικό πήγα εννέα χρονών, γιατί η μαμά μου ήθελε να μην κλέβω το γλυκό απ' το ντουλάπι και μ' έστειλε εκεί για να πάρω μερικά μαθήματα ηθικής. Αργότερα όμως, εγώ το πήρα πολύ ζεστά και η μάνα μου ενοχλούνταν: «Είπαμε να πας στα κατηχητικά, αλλά όχι και να είσαι με το σταυρό στο χέρι!». Λίγο αργότερα, το '41-'42, ήμασταν απ' τις πρώτες οικογένειες που χτυπήθηκαν από την Κατοχή.

Πεινούσαμε -κάθε τρεις μέρες έτρωγα μισή φέτα ψωμί. Και ήμουν ευτυχής αν ήταν πραγματικό ψωμί, γιατί συνήθως ήταν κιούσπα (ένα φριχτό πράγμα από αλεσμένα χαρούπια που το δίνανε στα γουρούνια). Εννοείται βέβαια ότι, με τέτοιες συνθήκες, κινδύνευα να πεθάνω. Σώθηκα χάρη στα συσσίτια του κατηχητικού. O αρχιμανδρίτης Λεωνίδας Παρασκευόπουλος ήξερε την κατάστασή μου και με έβαλε από τους πρώτους που θα τρώγανε στα συσσίτια. Καταλαβαίνεις λοιπόν; Όταν εγώ χρωστούσα τη ζωή μου στο κατηχητικό, δεν μπορούσα να μην είμαι και του κατηχητικού. Ήταν θέμα φιλοτιμίας.

Και πώς φύγατε τελικά;
Εκδιώχθηκα στα 21 μου ως «απόβρασμα της κοινωνίας»! Είχα κάνει ένα φοβερό έγκλημα...

Τι έγκλημα;
Είχα εκδώσει ποιητική συλλογή χωρίς να την υποβάλω στη λογοκρισία της αρχηγίας των κατηχητικών.

Ήταν τολμηρή;
Για κείνη την εποχή, το 1952, πάρα πολύ! Σκεφθείτε ότι έχω ένα ποίημα που βάζω μιαν αγία να ερωτεύεται έναν άγιο λίγο πριν τους αποκεφαλίσουν. Τώρα αυτό μπορεί να σας φαίνεται αστείο, αλλά τότε ήταν το άκρον άωτον του θράσους και της αναισχυντίας. Σ' ένα άλλο ποίημά μου μιλούσα για τον... Αυνάν!

(σ.σ. ιστορικό πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, γιος του Ιούδα, από τον οποίο βγήκε η λέξη «αυνανισμός»). Μετά απ' αυτά καταλαβαίνεις ότι εκδιώχθηκα πυξ και λαξ. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι επενέβη και η Ασφάλεια και είχα μπλεξίματα και μ' αυτήν.

Γιατί;
Διότι είχα γράψει ένα ποίημα στο οποίο χαρακτήριζα τους μπάτσους «επιβήτορες». Έγινε λοιπόν της κακομοίρας! Η Ασφάλεια κάλεσε την αρχηγία των κατηχητικών να απολογηθούν γιατί αυτός ο πιτσιρίκος έγραψε αυτά τα φρικτά πράγματα.

Τι απάντησαν;
Υπήρχαν δύο αρχηγοί των κατηχητικών. Ο ένας ήταν παπάς, ο πατήρ Λεωνίδας Παρασκευόπουλος, ο οποίος τους είπε: «Πρόκειται για κάθαρμα. Πατήστε το σαν κατσαρίδα!». Ο άλλος ήταν ένας απλός θεολόγος, ο Αθανάσιος Φραγκόπουλος, ο οποίος είπε: «Να εξαντλήσετε την ανεξιθρησκία σας και να μην τον πειράξετε καθόλου».

Τελικά, οι μπάτσοι κατάλαβαν ότι ούτε η ηγεσία των κατηχητικών έφταιγε, αλλά ούτε αυτό το «πιτσιρίκι» έπρεπε να το πάρουμε στα σοβαρά. Και βρέθηκε μια φόρμουλα κοινώς αποδεκτή. Εγώ αποδέχτηκα την κατάσχεση του βιβλίου μου και αυτοί δεν προχώρησαν σε μήνυση εναντίον μου για εξύβριση. Μ' αυτό τον τρόπο γλίτωσα απ' το να βάλω σε νταραβέρια τη μάνα μου, η οποία έτσι και τα 'παιρνε χαμπάρι όλα αυτά, θα της ερχόταν κόλπος!

Συμπαράσταση δεν είχατε από πουθενά;
Από πουθενά. Οι συμφοιτήτριές μου στο πανεπιστήμιο είχαν εντολή να μη μου λένε ούτε καλημέρα.

Ήταν κι αυτές του κατηχητικού;
Ακριβώς. Εκείνα τα φριχτά πλάσματα με τα μακριά μανίκια. Με έβλεπαν και απέστρεφαν το πρόσωπό τους, θαρρείς και ήμουν η προσωποποίηση της πανούκλας. Δε φαντάζεστε τι τράβηξα. Μια κοινωνική καταδίκη και απομόνωση σε φοβερό βαθμό.

Μέσα σ' αυτή την περιπέτεια νιώσατε και λίγο ήρωας;
Μπα, τι ήρωας; Ήταν μια δύσκολη στιγμή που ευτυχώς την ξεπέρασα. Δεν ήταν βέβαια η μόνη. Επί χούντας κινδύνευσα να συλληφθώ τέσσερις φορές. Είχα γράψει τον «Χιλιαστή», ένα διήγημα όπου περιγράφω πώς ένας χιλιαστής έπαθε του κόσμου τα βασανιστήρια στο στρατό, μόνο και μόνο επειδή αρνήθηκε να πάρει όπλο.
Ε λοιπόν, αυτό το αθώο διήγημα δε μ' άφησε να κάτσω σε χλωρό κλαρί. Το πώς γλίτωσα, μόνο εγώ το ξέρω. Αλλά όχι να παραστήσω και τον ήρωα, επειδή κινδύνευσα να συλληφθώ για τα εκληφθέντα ως αντιστασιακά γραπτά μου!

vgaltetapoiimatamou7Γιατί πιστεύετε ότι προκαλούν τόσες αντιδράσεις τα γραπτά σας;
Είναι οι άνθρωποι! Όπως λέει κι ο Καρυωτάκης «Όταν οι άνθρωποι θέλουν να πονείς / μπορούνε με χίλιους τρόπους / Ρίξε το όπλο και σωριάσου πρηνής / όταν ακούσεις ανθρώπους»... Λοιπόν, άμα θέλουν να σου τρίψουν τη μούρη, υπάρχουν χίλιοι τρόποι. Η ηγεσία των κατηχητικών και η ηγεσία των μπάτσων ήταν δύο μόνο από τις ομάδες που τους ενοχλούσε η ύπαρξή μου. Υπάρχουν κι άλλοι. Πρώτα-πρώτα οι εθνικόφρονες... Εσείς δεν μπορείτε να φανταστείτε τι θα πει εθνικόφρονες.

Πώς δεν μπορούμε! Υπάρχει μια οργάνωση, η Χρυσή Αυγή. Την ξέρετε;
Βέβαια την ξέρω. Πολύ καλά παιδάκια... Περί τις τριάντα φορές με έχουν βρίσει πατόκορφα.

Οι Χρυσαυγίτες;
Βεβαίως! Φαρδιά-πλατιά με τις υπογραφές τους. Κι όχι ανώνυμα στελέχη, αλλά οι μεγάλοι. Τώρα είναι ένας Καρατζαφέρης, ο οποίος με έχει περιλούσει αρκετές φορές. Κι ούτε που τον ξέρω.

Ούτε στη φάτσα;
Όχι βέβαια. Τι με νοιάζει; Φαντάζομαι θα 'ναι κάνα σκατόμουτρο.

Το ξέρετε ότι είναι τώρα ευρωβουλευτής και πάει μάλλον και για δήμαρχος στην πόλη σας;
Ελπίζω να μη βγει. Είναι καλό το ότι όλοι αυτοί οι φασίστες είναι περίπου σαν τους κουκουέδες: είναι μονίμως διασπασμένοι και δεν παίρνουν ποτέ πολλές ψήφους. Απλώς φυτοζωούν.

Γιατί σας βρίζουν;
Για ό,τι θες.... Αυτό που εσείς ταπεινά είπατε «ομοφυλόφιλος», αυτοί το 'χουν κάνει παντιέρα που κραδαίνουν κάθε φορά. Και γι' αυτούς είμαι και κάτι ακόμα χειρότερο: Εβραιόφιλος (επειδή συμπαθώ τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι ήταν άνθρωποι φουκαράδες και κυνηγημένοι). Και βέβαια μου καταλογίζουν ότι έχω βρίσει τον Μεγαλέξανδρο σ' ένα διήγημά μου.

Δεν εκτιμάτε τον Μεγαλέξανδρο;
Πώς! Όσο δε φαντάζεσαι! Αλλά τι; Επειδή τον εκτιμώ, σημαίνει ότι δεν μπορώ και να τον βρίσω; Επρόκειτο για έναν κυρίαρχο της οικουμένης και, όπως ξέρεις, όλοι αυτοί οι κυρίαρχοι δεν το κάνουν και με το σταυρό στο χέρι -σφάζουν και μερικά εκατομμύρια.

Έσφαξε κι ο δικός μας;
Αστειεύεσαι; Υπήρχε ένας στενός του φίλος, ο Κλείτος, για τον οποίο έγραψα ένα διήγημα. Αυτός ήταν ένας απ' τους 5-6 βασικούς στρατηγούς του Μεγαλέξανδρου. Και κάποτε ο Μεγαλέξανδρος, όταν πια τα κατέκτησε όλα και έγινε βασιλεύς των βασιλέων στην Περσέπολη, έβγαλε μια διαταγή και είπε: «Από σήμερα και εις το εξής, όλοι ανεξαιρέτως, ο στρατός και οι πολίτες, όταν θα με βλέπουν, θα πέφτουν μέχρι κάτω στο έδαφος και θα με προσκυνούν». Την ψώνισε!

Τότε ο Κλείτος θύμωσε και είπε: «Ώστε κι εμάς που πολεμήσαμε για να διαδώσουμε τον πολιτισμό των Ελλήνων, τώρα μας αναγκάζεις να πέφτουμε και να σε προσκυνάμε; Εξ ονόματος όλων των αξιωματικών εγώ σου λέω ότι αρνιέμαι!». Και τότε ο Αλέξανδρος βγάζει το ξίφος και τον δολοφονεί μπροστά σ' όλο τον κόσμο. Κι έτσι πέθανε ο Κλείτος, ο οποίος σε μια μάχη τον είχε σώσει από βέβαιο θάνατο. Όλα αυτά λοιπόν τα λέω σε ένα διήγημα χωρίς ηθικολογίες και παχιά λόγια. Λες την ιστοριούλα και ο άλλος δεν είναι βλάκας, αμέσως καταλαβαίνει.

Πόσα ποιήματα έχετε γράψει;
320. Αλλά τα μισά απ' αυτά είναι δύο στίχοι το καθένα. Άντε τώρα εσύ να χτίσεις ποιητικό έργο με δύο στιχάκια!

Πόσα από τα 320 πιστεύετε ότι θα διασωθούν;
Νομίζω όλα, διότι έχουν περάσει και καμιά τριανταριά σουρωτήρια. Το θέμα είναι ότι είμαι ολιγογράφος. Έχω πετάξει πάρα πολλά.

Όπως κι ο Καβάφης...
Ο Καβάφης είχε πετάξει 180 ποιήματα, που ενώ αυτός τα θεωρούσε σαβούρες, ήρθαν οι φιλόλογοι -η μεγάλη μάστιγα της νεοελληνικής λογοτεχνίας- τα βρήκαν πολύ σπουδαία και τα πρόσθεσαν μαζί με τα καλά.

Εσείς θεωρείτε τον Καβάφη τον μεγαλύτερο Έλληνα ποιητή;
Ε, τώρα μη λέμε κοινοτοπίες! Το έχει παραδεχτεί όλη η υφήλιος και θ' αρχίσουμε εμείς να κρίνουμε αν είναι ή όχι; Βεβαίως και είναι! Ξέρεις εσύ κανέναν μεγαλύτερο;

Ο Σολωμός;
Ο Σολωμός είναι λίγο μεγαλύτερος απ' τον Καβάφη αλλά λίγο κατώτερος σε απόδοση. Ο Σολωμός ήταν ιταλομαθής, δεν ήξερε καλά-καλά τα ελληνικά και καθώς ήταν τελειομανής δεν ολοκλήρωσε τίποτα. Όλα του τα ποιήματα είναι μισά -σχεδόν ερείπια- και μερικά έχουν και πολλές αδυναμίες.

Ενώ του Καβάφη δεν έχουν;
Τίποτα! Όσο κι αν ψάξεις, δεν θα βρεις. Αλλά ο Σολωμός δεν παύει να είναι καλύτερος απ' τον Καβάφη έστω και μ' αυτόν τον αποσπασματικό χαρακτήρα. Εγώ έχω βγάλει ολόκληρο βιβλίο για τον Σολωμό, όπου εκεί λέω ότι το καλύτερο ελληνικό ποίημα είναι οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», κι ας είναι ένα μάτσο ερείπια.

Μετά απ' αυτούς τους δύο ποιητές;
Δεν υπάρχει κανείς!

Ο Σεφέρης κι ο Ελύτης;
Αυτοί απλώς βούτηξαν το Νόμπελ. Αυτό είναι απλώς θέμα καπατσοσύνης, δεν είναι θέμα ποιότητας και αξίας. Ήδη πέφτουν και σιγά-σιγά θα πέσουν ακόμα περισσότερo.

Το ξέρετε ότι οι περισσότεροι μαθητές τη βαριούνται την ποίηση;
Κακό του κεφαλιού τους!

Μα τους τη διδάσκουν. Διδάσκεται η ποίηση;
Όχι βέβαια, αυτά είναι αηδίες!

vgaltetapoiimatamou4Κατά τη γνώμη σας θα έπρεπε να μη διδάσκεται καθόλου η ποίηση;
Αυτό θα ήταν το καλύτερο. Ένας φίλος μου καθηγητής στο Πανεπιστήμιο, στη Φιλοσοφική, δίδασκε επί ένα εξάμηνο ένα ποιήμά μου. Πήγα λοιπόν και του είπα: «Σε παρακαλώ πολύ, πάψε να το διδάσκεις. Θέλεις να μου το καταστρέψεις; Όχι μόνο το ποίημα, αλλά και τους φοιτητές σου!». Γιατί βέβαια οι φοιτητές που θα τους πει «ελάτε να σας εξετάσω σε αυτό το ποίημα», θα με μισήσουν. Δεν ξέρω τι έκανε, πάντως μετά το εξάμηνο αυτό εξαφανίστηκε η διδασκαλία κι εγώ πια είμαι... ευτυχεσμένος.

Ευτυχεσμένος;! (γέλια)
Είδατε τι ωραίες καταστάσεις μπορεί να μας δημιουργήσει το λεξιλόγιο; Eγώ έχω ένα δικό μου λεξιλόγιο. Aς πούμε, έχω αντικαταστήσει τη λέξη «επιθυμία» με τη λέξη «κάβλα». Aυτό σου φαίνεται αστείο. Όταν όμως το ακούσεις για πρώτη φορά, μένεις ξερός. Βρίσκω δηλαδή έναν τρόπο να καθηλώσω τον άλλον με λέξεις που δεν τις περιμένει... Ή, ας πούμε, αντικαθιστώ τη φράση «είμαι καλά» με τη φράση «είμαι καβλά». Μπήκε ένα βήτα, άλλαξε όλο το περιβάλλον...

Οι Αμερικάνοι γίνονται Αμερικλάνοι. Ο ευτυχισμένος, ευτυχεσμένος. Αυτά τα γραμματάκια κάτι προσφέρουν. Το πολύ-πολύ ένα χαμόγελο. Λίγο είναι να κάνεις τον άλλον να χαμογελάσει; 

Έχουμε εδώ μαζί μας το βιβλίο Λογοτεχνίας της Τρίτης Λυκείου...
Εγώ το λέω της Τρίτης Καβλυκείου!... Είναι η κατεξοχήν ηλικία που καβλώνουν τα παιδιά.

Ωραία, της Τρίτης Καβλυκείου. Το ξέρετε ότι έχει συμπεριληφθεί και ένα δικό σας ποίημα, ο «Δημάς»;
Αυτό έγινε εν αγνοία μου. Δεν έπρεπε να το κάνουν. Είχα στείλει επιστολή στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο να μη συμπεριλάβει ποιήματά μου, διότι τα θεωρώ ανήθικα και θα βλάψουν τους νέους. Παρ' όλα αυτά το συμπεριέλαβαν.

Γιατί είναι ανήθικο ποίημα ο «Δημάς»;
Ακούστε, ο Δημάς ήταν ένας μαθητής του Αποστόλου Παύλου. Καλώς ή κακώς κάποτε τον απαράτησε και πήγε κι έγινε του κόσμου τούτου. Δηλαδή από κει που ήταν πιστός χριστιανός, άρχισε να κουνιέται στα μπαράκια (τα μπαράκια είναι δική μου επέμβαση -ο Απόστολος Παύλος δε λέει τίποτα). Αν αυτό όμως είναι γαργαλιστικό, παρακάτω έχει χειρότερα! Τον εμφανίζω ως μπάτσο! Ενδεχομένως του δίνω και κάτι απ' τις δικές μου κάβλες. Τι σημαίνει, ας πούμε, ότι ο Δημάς κυκλοφορεί με το περίστροφο στα δεξιά;

Τι σημαίνει;
Μπορεί να σου φαίνεται αδιάφορο, αλλά δεν είναι. Εγώ έχω βάλει μια μικροκάβλα εκεί μέσα... Αυτό το λέει κανένας φιλόλογος στους μαθητές; Δε νομίζω!

Πόσο χρονών το γράψατε αυτό το ποίημα;
19 χρονών. Ήμουν ακόμα στο κατηχητικό. Θεωρήθηκε διασυρμός του Απόστολου Παύλου.

Ποια είναι η γνώμη σας για τον Aπόστολο Παύλο;
E, είναι λίγο μυστήριο πρόσωπο... Eίναι ο μόνος που καταδικάζει την ομοφυλοφιλία. O Xριστός ποτέ δε μίλησε εναντίον της ομοφυλοφιλίας. Ήταν τόσο ταπεινός, που πολλές φορές έκανε παρέα με πουτάνες. Eίχε ένα λόγο κατανόησης για όλους. Aντίθετα, ο Aπόστολος Παύλος ήταν Φαρισαίος. Kουβαλούσε μέσα του όλη την ιουδαϊκή σκληρότητα του νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Γι' αυτό και χτυπάει αγρίως τις ομοφυλόφιλες πράξεις. Πιστεύω, λοιπόν, ότι ορισμένα χωρία του Aποστόλου Παύλου πρέπει να αναθεωρηθούν. Δεν έχουν σχέση με τον λόγο του Χριστού.

Ας αλλάξουμε θέμα... Την επικαιρότητα την παρακολουθείτε;
Όχι, καθόλου. Σκέψου ότι δεν έχω τηλεόραση.

Εφημερίδες διαβάζετε;
Ούτε. Λίγα βιβλία μόνο διαβάζω και πότε-πότε, πολύ αραιά πλέον, γράφω. Ουσιαστικά έχω ξοφλήσει.

Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν και στα ογδόντα τους...
Και λοιπόν; Ο Ρίτσος μέχρι που ξεψυχούσε έγραφε. Αν δεν έγραφε τριάντα ποιήματα τη βραδιά, θα έσκαγε! Μη μου πείτε τώρα ότι αυτά είναι σοβαρά πράγματα...

Ψηφίζετε;
Βεβαιότατα. Πάντα λευκό! Μα ξέρετε εσείς κανέναν πολιτικό της προκοπής; Όλοι βρωμεροί είναι. Από την άποψη αυτή δεν ντρέπομαι να πω ότι είμαι αναρχικός.

Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος πώς σας φαίνεται;
Ευτυχώς δεν τον βλέπω στην τηλεόραση. Ακούω όμως γι' αυτόν εξωφρενικά πράγματα. Κάθε μέρα, λέει, βάζει διαφορετικά άμφια!

Υπάρχει κάποιο δημόσιο πρόσωπο που εκτιμάτε;
Εκτιμώ πολύ τον Αναστάσιο, τον αρχιεπίσκοπο Αλβανίας. Εκτιμώ επίσης τον Δημήτριο, ο οποίος είναι Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Αυτοί είναι δύο σεμνές και ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Από κει και πέρα, ούτε πολιτικούς ούτε παπάδες.

Η Eurovision ξέρετε τι είναι;
Η ποια;

Είναι ένα ευρωπαϊκό φεστιβάλ τραγουδιού, όπου φέτος την Ελλάδα εκπροσώπησε η Άννα Βίσση. Την ξέρετε;
Την ήξερα πολύ πριν ξεβρακωθεί.

Τραγούδησε ένα τραγούδι στ' αγγλικά...
Δεν είναι η πρώτη. Και η Νάνα Μούσχουρη είχε κάποτε το θράσος να πάει στη Γερμανία επί χούντας για να τραγουδήσει για τους Έλληνες εργάτες και τους τραγούδησε μόνο γαλλικά. Κι εξαγριώθηκαν οι άνθρωποι! Πήγαν να την κατασπαράξουν. «Ελληνικά δεν ξέρεις, μωρή;» της φώναζαν, «Δεν ξέρω, τα ξέχασα...», «Φτου σου!» της λέγανε... Ευτυχώς πρόλαβα και γνώρισα σοβαρότερες τραγουδίστριες. Εγώ, φερ' ειπείν, εκτιμώ πάρα πολύ την Μπέλλου. Η μόνη της αμαρτία ήταν ότι προς το τέλος τραγούδησε και μερικά μη ορθόδοξα ρεμπέτικα ενός... πώς τον λένε... Ανδριόπουλου. Ήταν σφάλμα, αλλά έστω. Ήθελε να πει κάτι πιο μοντέρνο για να είναι κοντά στη νεολαία.

Τη σημερινή νεολαία την ξέρετε καθόλου; Έχετε καμιά επαφή;
vgaltetapoiimatamou5Τι να σας πω; Περνούσα προχτές από την παραλία και είδα μερικούς νεαρούς που είχαν τα πόδια τους επάνω στην καρέκλα και ξύναν τ' αρχίδια τους. Κι ενώ τα έξυναν εμφανώς, λένε σε μια γκαρσόνα «φέρε μας ένα φραπέ!». Αλίμονο, λείπει το φιλότιμο! Αλλά έχω μια μεγάλη παρηγοριά. Για ποια νεολαία μιλάμε; Και με ποιο δικαίωμα μιλάμε για τη νεολαία σαν σύνολο; Μπορείς να ξέρεις πόσοι νεαροί είναι κρυμμένοι σ' ένα δωμάτιο, δεν ξύνουν τ' αρχίδια τους και είναι πάρα πολύ σεμνοί; Δεν μπορείς!

Εμείς παίρνουμε πολλά γράμματα από τέτοια παιδιά. Mας λένε ότι νιώθουν μόνα. Τι συμβουλή θα τους δίνατε;
Τίποτα! Να συνεχίσουν τον μονήρη βίο. Θα τους βγει σε καλό.

Θέλουν όμως ν' αγαπήσουν και ν' αγαπηθούν! Δε θέλουν να συνεχίσουν να μένουν μόνα!
Μα το ένα δεν αίρει το άλλο. Δεν χρειάζεται να βγαίνεις με θορυβώδεις παρέες και να λες ότι είσαι μοντέρνος ή αναρχικός. Τίποτα να μην είσαι! Μόλις βάζεις ταμπέλα, αμέσως αυτοεξευτελίζεσαι. Τα παιδιά αυτά λοιπόν κάνουν καλά τη δουλειά τους, κάθονται σ' ένα γραφείο, διαβάζουν, γράφουν, ακούν μουσική -είναι ό,τι καλύτερο. Και θα έρθει κι ο έρωτας.
Τον θάνατο τον φοβάστε;

Όχι. Γιατί να τον φοβάμαι; Πρέπει να καταλάβεις ότι υπάρχουν δύο πράγματα. Το ένα είναι το φθαρτό μας σώμα, το άλλο είναι το έργο μας. Το φθαρτό κορμί άστο. Έτσι κι αλλιώς είναι φθαρτό, θα κλατάρει, θα εξαφανιστεί. Το έργο όμως είναι κάτι άπιαστο, θα ζήσει και μετά. Λοιπόν, γιατί να φοβηθώ; Αντίθετα, ξέρω πολλούς που τα κλάνουν και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Τόσος καημός πια; Για τι πράγμα; Για να συνεχίσουν να γαμούνε; Φουκαράδες μου!

Υπάρχει κάτι που φοβάστε;
Όχι. Έκανα μια εγχείριση πρόσφατα και έμειναν κατάπληκτοι οι γιατροί από το πόσο δυναμικά την αντιμετώπισα. Όλοι κλαίγανε κι εγώ τραγουδούσα.

Κλαίτε ποτέ;
Παραδόξως όχι. Από μικρός δεν έκλαιγα καθόλου.

Δεν έχετε κλάψει ποτέ στη ζωή σας;
Νομίζω ποτέ.

Τι είναι το πιο προσβλητικό που σας έχουν πει;
Μου 'χουν πει τόσα πολλά που δεν ιδρώνει πια το αυτί μου με τίποτα. Οι εχθροί, όσο πιο πολύ ταλέντο βλέπουν να έχεις, τόσο λυσσιάζουν να σε φάνε. Δεν ξέρεις οι ομότεχνοι τι φίδια κολοβά είναι!

Είστε εκδικητικός άνθρωπος;
Στην αρχή λέω να τους τρίψω λιγάκι τη μούρη. Μετά μού περνάει.

Η ποίηση είναι κι ένα είδος εκδίκησης;
Μόνο η ποιότητά της μπορεί να εκδικηθεί. Από την άποψη αυτή, νομίζω ότι ναι, συνεχώς εκδικούμαι.

Η ποίηση σάς έφερε έρωτες;
Άντε καλέ! Ούτε γι' αστείο! Μόνο στεναχώριες από ανταγωνιστές.

Έχετε διακινδυνεύσει τη ζωή σας για έναν έρωτα;
Αυτό ομολογώ δεν μου έτυχε. Δεν είχα δραματικές στιγμές στη ζωή μου. Ο Αναγνωστάκης, φερ' ειπείν, κινδύνευσε να εκτελεσθεί, εγώ όχι. Βίος ακύμαντος!

Στα πάρκα δεν ριψοκινδυνεύατε;
Ποια πάρκα;

Όταν τη νύχτα κυνηγούσατε τον έρωτα στα πάρκα!
Έχεις μια μορφή αφέλειας που τη βλέπω πολλές φορές στις ερωτήσεις σου. Δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο πολυποίκιλη είναι η ζωή. Αυτά που λες εσύ «πάρκα»... ... δεν το λέω υποτιμητικά... 
Το ξέρω. Ίσα-ίσα μιλούμε με ειλικρίνεια -να μασάμε τα λόγια μας τώρα; Τα πάρκα είναι επικίνδυνα (ή μάλλον ήταν, γιατί τώρα πια έχουν νεκρώσει) μετά τις 11 το βράδυ. Όσοι μάλιστα μένανε και μετά τις 2, μπορεί να βρίσκονταν το πρωί με καμιά μαχαιριά. Εγώ όμως ήμουν αθώο αγγελούδι. Όταν έφευγα από το σπίτι, ο ήλιος δεν είχε δύσει ακόμα. Και κατά η ώρα 10 επέστρεφα. Επομένως δεν έχω ζήσει ούτε για αστείο τον πιο έντονο και οδυνηρό ρυθμό του πάρκου.

Έχετε πάει ποτέ σε γκέι μπαρ;
Όχι, ποτέ. Και γενικά έχω τόσες προκαταλήψεις που δεν θέλω ούτε να τον ξέρω αυτόν τον κόσμο. Μου φαίνεται ψεύτικος και φθηνός.

Έχετε ερωτευθεί στη ζωή σας;
vgaltetapoiimatamou6Δώδεκα φορές μόνο, και πολύ έντονα.

Με ανταπόκριση;
Μόνο μια φορά με ανταπόκριση. Τα υπόλοιπα ήταν πλατωνικοί έρωτες ή μάλλον... πώς το λένε... ιδεοληψίες. Η μαμά μου έλεγε «με το νου σου μπαϊράμι κάνεις», δηλαδή με το νου μου ζούσα έρωτες φανταστικούς. Αλλά τι σημασία έχει; Ο έρωτας δεν είναι πότε θα μπει το ένα μέσα στο άλλο. Έρωτας είναι αυτό που ποθείς.

Ακόμα κι αν δεν το 'χεις;
Ο πόθος είναι! Τίποτε άλλο. Τα άλλα είναι τρίχες.

Ο ένας έρωτας που είχε ανταπόκριση...
Αυτός ήταν ο χειρότερος! (γέλια)

Επειδή είχε ανταπόκριση;
Βεβαίως! Αυτό που ποθείς, μόλις το κατακτάς είναι σα να μην υπάρχει. Το κλασικό παράδειγμα: «Πόσο θα ήθελα να μπω μέσα σε μια ωραία, γαλάζια θάλασσα!». Ε, μπήκες! Και τι έγινε; Τι νιώθεις που μπήκες στη θάλασσα;

Ε, πώς! Μια δροσιά!
Τίποτα δε νιώθεις! Μια ιδέα είναι. Έτσι κι ο έρωτας, είναι τίποτα.

Απωθημένα έχετε;
Ε, πώς δεν έχω; Όλη η ποίησή μου είναι ένα απωθημένο πράγμα.

Είστε εθισμένος σε κάτι; Ας πούμε, καπνίζετε; Πίνετε;
Εγώ; Μα όταν σου είπα πριν ότι είμαι αγγελούδι, εσύ χαμογελούσες και δεν εννοούσες να το πιστέψεις... Ουδέποτε κάπνισα στη ζωή μου και ουδέποτε ήπια ποτό.

Χασίς;
(γελάει) Κάποτε τραγουδούσα κάτι χασικλίδικα του Τσιτσάνη και έρχεται μια κυρία και μου λέει: «Κύριε Χριστιανόπουλε, δεν φανταζόμουν ότι κι εσείς είστε μέσα στα ναρκωτικά». Και της λέω: «Κυρία μου, πέσατε διάνα. Δεν τα 'χω δει καν!». «Αδύνατον!» μου λέει. «Καλά», της λέω, «φύγετε με το αδύνατον».

Θα θέλατε να γραφτεί κάτι πάνω από τον τάφο σας;
Όχι. Αυτά τα καμώματα του Καζαντζάκη δε μ' αρέσουν καθόλου.

Έχετε σκεφτεί καθόλου την κηδεία σας;
Πώς! Κάποτε έλεγα να τους απαγορεύσω τις νεκρολογίες. Μετά λέω «Γιατί να το κάνω; Και πεθαμένος θα παρασταίνω τον φασίστα;». Ας πούνε ό,τι θέλουνε.

Σάμπως εσείς θ' ακούτε!
Έλα ντε!

Ξέρετε τι είναι το Ίντερνετ;
Ξέρω. Μακριά από μένα.

Κινητό έχετε;
Τι λες; Μη με προσβέλνεις! Ίντερνετ και κινητό... μη χειρότερα! Άλλη ερώτηση! Φλέγομαι για ερωτήσεις!

Κοιτάζεστε συχνά στον καθρέφτη;
Μόνο όταν χρειαστεί να ξυριστώ.

Το μουστάκι σας το ξυρίσατε ποτέ;
Μία και μόνο φορά, γιατί μου το ζήτησε ένας εραστής μου. Επέμενε πάρα πολύ, εγώ του 'κανα το χατίρι και την επομένη το ξανάφησα.

Το «σ' αγαπώ» το έχετε πει;
Το 'χω πει μια-δυο φορές. Και τι έγινε; Είναι βλακεία.

Γιατί είναι βλακεία;
Καθετί που αισθανόμαστε και δεν λέμε, είναι απείρως πιο σοβαρό από αυτό που λέμε. Αν αισθάνεσαι για κάποιον αγάπη, δε χρειάζεται να σαλιαρίζεις και να του λες «Ξέρεις πόσο σ' αγαπώ; Λιώνω για σένα!».

Ε τώρα πηγαίνετε στο άλλο άκρο!
Άντε καημένε! Να μάθετε να είστε συγκρατημένοι. Εγώ τέτοια πράγματα δεν τα καταδέχομαι γιατί αισθάνομαι τη γελοιότητα του θέματος. Με ανθρώπους που αγαπούσα λέγαμε τα πάντα εκτός απ' αυτό. Και έτσι υπήρχε ισορροπία. Αλλιώς ξέρεις τι γίνεται; Έχω πέντε γάτες -δεν τις είδατε, είναι μέσα στην κουζίνα. Αυτά είναι χαριτωμένα γατάκια, μικρά, ωραία... μ' αγαπούν, τ' αγαπώ. Εάν τα χαϊδέψω, την επομένη γίνονται τέρατα. Έτσι κι ο άνθρωπος. Έχω γράψει ένα ποίημα που λέω: «Όσο σε λατρεύω, τόσο διαφθείρεσαι. Κάτι ξέραν οι αρχαίοι, που λάτρευαν αγάλματα». Διότι το άγαλμα, βέβαια, δεν μπορεί να έχει αντιδράσεις, ενώ ο ζωντανός έτσι και πέσεις στα γόνατά του, νομίζει πια ότι έγινε θεός. Γιατί λοιπόν να συμβάλεις στη διαφθορά του άλλου; Ποτέ, ποτέ!

Και πώς εκφράζατε την αγάπη σας σ' αυτούς που αγαπούσατε;
Τίποτα! Η χαρά μου ήταν να τους βλέπω. Έρχονταν εδώ, κάθονταν στη θέση σου, μιλούσαμε, πες εσύ, πες εγώ... κι εγώ πια ένιωθα ευτυχεσμένος. Δεν έλεγα «σε λατρεύω». Το βούλωνα και, δόξα τω Θεώ, δεν το μετάνιωσα ποτέ... Δεν σας το λέω σαν συμβουλή αυτό, σας το λέω σαν εξομολόγηση. Από κει και πέρα, εσείς κόψτε το λαιμό σας.

Σας ευχαριστούμε πολύ, κ. Χριστιανόπουλε, για τη συνέντευξη!
Παρακαλώ. Πότε φεύγετε για την Αθήνα;

Σήμερα το βράδυ.

Καλό ταξίδι!

07.12.07


Πηγή theschooligans.gr  
Εμείς το διαβάσαμε εδώ http://www.o-klooun.com  


Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr