Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Πηνελόπη Βολτέρρα,Οδοιπορικό,1η Ενότητα , ΤΡΕΙΣ ΟΙ ΩΡΕΣ

    ΤΡΕΙΣ  ΟΙ  ΩΡΕΣ                                                                                                                                              

 Τρεις  οι  ώρες,  μια  η  πνοή
 κι  ο  έρωτας  στην  αγκαλιά  τ’ ουρανού
 μεγαλουργεί.
 Τρεις  οι  αστραπές  τρεις  κ’ οι  βροντές
 η  ζωή  επί  της  ζωής  ποιεί.
 Τρεις  η  ώρα
 πρώτη   πρωινή
Πηνελόπη Βολτέρρα
 και   ο  Υπερίων  με  τόξο  πορφυρό
 τον   γαλάζιο  θόλο  σημαδεύει.
 Τρεις  η  ώρα
 πρώτη   πρωινή
 μια  ανάσα  από την  ανάσα  αιμορραγεί,
 γεννιέμαι   από  τον  θάνατο
 κι  αναγεννιέμαι  από  αυτόν.
 Πλάθει  η  Μήτρα  τις  μορφές   μου
 και  η  ανάσα   την  ψυχή  μου.
 Τρεις  η  ώρα,
 τρία  και  τα  τόξα  που  κρατώ,
 το  βάραθρο  χαράζουν.
 Τρεις  η  ώρα,
 κτίζουν   Ναό  με  θρόνους   έξι,
 κτίζουν   στοές   με  τόξα   οκτώ,
 δώδεκα   ακτίνες  με  διαπερνούν
 κάτω  από  τον  Μέγα   Ω! Μέγα  Ιερέ.
 Τρεις   η  ώρα,
 ώρα   σιωπής!
 Τρεις  η  ώρα,
 αυτό   που  διάβηκα  ρωτώ.
 Τρεις   η   ώρα,
 αυτό  που  θα  διαβώ  κοιτώ.
 Είμαι   ζωή  αλλά   και  πληγή,
 είμαι   σάρκα,  οστά,  και  ψέμα,
 είμαι   εγώ  δεν  είμαι  εγώ
 μ’ ακούω,  με  οσφραίνομαι
 αλλά   δεν  με  βλέπω,
 με  νοιώθω  αλλά  δεν  μ’ αγγίζω,
 στα   πέντε   δάχτυλα
 η   γύρις   μου  σκορπιέται.
 Είμαι   ένα  θρόισμα,
 μια  δροσοσταλίδα,  μια  λάμψη,  μια  πνοή,
 είμαι   μια  απόρροια   του  Παντός.
 Τρεις  η  ώρα,
 διαβαίνω,  διαβαίνω,  διαβαίνω,
 πάνω   σε   σχήματα
 τους   κύκλους  μου  διαγράφω.


   Ώρα   σιωπής.
   Ώρες,  χώρος,   φως.
   Σιωπή,  εκκωφαντική   σιωπή!
   Οι   ανάσες  δυναμώνουν,  δυναμώνουν,  δυναμώνουν.
   Άκου!
   Ο  Θεός  Σου   σού   Μιλά!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου