Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Πηνελόπη Βολτέρρα,Οδοιπορικό,3η Ενότητα,ΒΥΘΙΣΤΗΚΑ

ΒΥΘΙΣΤΗΚΑ 



Βυθίστηκα  στ’ άδυτα  της  γης
για να σε  βρω,
ανέκαθεν το ήξερα  ότι είσαι  εδώ,
αγέρωχη, ασάλευτη να με κοιτάς,
ως αρχαία  Καρυάτιδα
τα μυστήρια της ζωής μου
να κρατάς,
δίχως ποτέ  μία λέξη να μου πεις.

Περιπλανήθηκα   στους λαβυρίνθους σου
μάτωσα  στις συμπληγάδες σου,
μα τώρα  είμαι εδώ,
απέναντί σου,
ασάλευτη  κι εγώ
να σε κοιτώ
και στις πτυχές της μορφής σου
μία προς μία  να γλιστρώ.

Λούζομαι στους καταρράκτες
των  μαλλιών σου,
την  ψυχή  μου με  νέκταρ ξεδιψώ
από τα  μεστά  σου  στήθη,
ευλαβικά
την  μήτρα  σου  προσκυνώ
που  στο  θειάφι  εξαγνίζεις.
Μάνα,  ήσουν  από  πάντα  εδώ;

Την  ένοιωσα  δίπλα  μου  να  γονατίζει
και   τα   μαλλιά  να  μου  αγγίζει
και  από  τα  βάθη  των  ωκεανών
ανασύρει  το  φεγγάρι.
Κοίτα  μου  λέει
τις  μορφές  στον  ασημένιο  δίσκο,
στην  μια  πλευρά  του  είσαι  εσύ
στην   άλλη  του  εγώ.

Δεν  ξέρω πια,  ποια  είμαι  η  τι  είμαι,
μου  φτάνει  που  το  φεγγάρι  αγκαλιά  κρατώ,
στο  ουρανό  πετώ
και  τίποτα  πια  δεν  ρωτώ.
  




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου