Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Μελαγχολία πάλι,Άννυ Τυχαίου


Μελαγχολία πάλι
κατάθλιψη και μουντίλα
μαυρίλα και ψυχοπλάκωμα
λέξεις κοράκια στο χαρτί.
Μα όλα μαύρα τα βλέπει
δεν έχει χρώματα άλλα
χαρούμενα και πλουμιστά
μόνο μαύρα ζει;
Δεν έχει άσπρο η ζωή της
κόκκινο, πράσινο, κίτρινο, μπλε
η έστω λίγο γκρι;
Ξέρω, το γνωρίζω αυτό
ακούω που το σκέφτονται
δεν το διαισθάνομαι μόνο.
Πως όλοι ίδια σκέψη κάνουν
και αποφεύγουν να διαβάσουν
να καταλάβουν
το δικό μου μαύρο στο λευκό χαρτί.
Είναι, που φοβούνται
το δικό τους μαύρο
αυτό που υποχθόνια
τους συνοδεύει
και ακολουθεί.
Έχει χρώματα η ζωή
πολλά, όμορφα και φωτεινά
χρώματα που σε τυφλώνουν
ναι, ναι
μα δεν είναι μόνο αυτά.
Υπάρχει και το άλλο, το σκοτεινό
που όσο εμείς το πολεμάμε
άλλο τόσο αυτό
θα μας τρώει την ψυχή.
Χρώμα και το μαύρο το κορακί
χρώμα όμως που από μέσα μας
πρέπει να βγει, έστω και στο χαρτί.
Να πετάξει όσο το δυνατόν πιο μακριά
να αφήσει χώρο στα άλλα
σε αυτά που ομορφαίνουν τη ζωή.









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου