Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Γενικώς,Ευτυχία Βιγκοπούλου



Γενικώς είμαι καλός άνθρωπος
 [όπως λέει και ένας φίλος ]
άμα στραβώσω όμως...
και αρχίσουν να σφυροκοπάνε γαλάζιες φλέβες στα μηνίγγια...
αφουγκράζομαι το ένστικτο μου...
δεν κλείνω μάτι όλη τη νύχτα...
ο θυμός ...
οι αμφιβολίες...
πετούν μακριά...
μπροστά στη σελήνη...
και ως το ξημέρωμα έχουν ελευθερωθεί...
απ τον μαύρο πλανήτη...
και κάθε ξημέρωμα ένα φεγγάρι...
με τον ασημένιο δίσκο του
με τρατάρει θάρρος και ελπίδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου