Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Στου Γράμμου τα περάσματα,Τάσος Ορφανίδης

Στου Γράμμου τα περάσματα,πατήματα της καφετιάς αρκούδας,               
κορφές στεφάνια   πράσινου ,να παίζουν με το γαλάζιο 
πολύχρωμα  πέπλα λουλουδιών, σκεπάζουνε το γκρίζο, 
βαθύ  το  αίμα κόκκινο,φωλιάζει  στα σωθικά  τους .

Βήματα στα φύλλα οξιάς,  στο  θρόισμα των φύλλων,   
κάδρο χρωμάτων κρύβουνε, τον  πόνο και τη θλίψη.
αίμα πολύ   χύθηκε, από στρατό κι αντάρτες
νέοι ήταν όλοι τους , αδελφικό το αίμα. 
οι μνήμες  ανεξίτηλες, δεν σβήνουν μες τον χρόνο. 
σκεπάζονται στο πράσινο, το κόκκινο φοράνε 
τσεμπέρι αλλοπρόσαλλο   , με φόρεμα το μαύρο, 
στεφανωμένα όλα τους με χρώματα της Ίριδας. 

Αμπριά, κάλυκες , κρατήρες από βόμβες
σε αδελφοκτόνες μάχες , στα ίδια  μονοπάτια. 
θλίψη του χθες ανοίγεται ,το θέατρο  μαχών,
φωνές παντού ακούγονται με την πνοή του ανέμου ,γαλήνια η φύση στέκεται, στα ίχνη του θανάτου 

Γιος ,αδελφός ,πατέρας ,κόρη,γυναίκα ,άντρας
αγάπη, πίκρα ,πάθος ,ελπίδα, φόβος,αγωνία
τίνος είναι όλοι αυτοί ,του γείτονα η του συγγενή.

Άγρια σκύλων γαβγίσματα, το όνειρο ταράζουν 
ξυπνούν   μνήμες αλλόκοτες ,στο ήρεμο τοπίο

 Όταν οι μνήμες χάνονται, σαν θύμισες μονάχες, 
από την μια τα πρόβατα, βελάζουν με τα βόδια 
πλέκουν φωνές με τα άγρια, στα κορφοβούνια πέρα, να συναντήσουν τις φωνές ,αυτών που αδικοχαθήκαν 


Τόσες ψυχές στα κόκκινα βαμμένες ,
το αίμα τους στα βήματα, ποτάμι θα γενεί. 
ο ήχος όμως ενάντια  σε σφραγισμένες μνήμες,
 μηνύματα του αγέρα,θα σκορπεί.


Κλαίει  το βουνό βουβά,στα παγωμένα του νερά, 
ρυάκι το δάκρυ γίνεται ,πνιχτή βοή βρυχάται.  
είναι καιρός ,  ν' απελευθερωθεί,τα μυστικά κρυμμένα,
μόνοι απέμειναν φαντάσματα ,περπατησιά θανάτου,
αβέβαιος ο κίνδυνος στο άγνωστο ,θηλιά του ξεχασμένου.  

Σημάδια του χρόνου,  τις πληγές τους να μαζεύουν,
να σπάσουν τα δεσμά ,  να γιάνουνε το χθες 

Λάγνο είναι το κάλεσμα για οδοιπόρους και προσκυνητές 
τα χνάρια  του χρόνου, οδηγοί κι αυτοί περιπατητές .
,

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου