Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Καλοκαιρινές μέρες , του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου ,με μουσικές επιλογές



Το «καλημέρα»
- από μόνο του στέκεται σαν ευχή…
Με καλή παρέα
- μπορεί να γίνει και γιορτή…
Κ.Η

Αυτό που ξεφλουδίζουμε σαν τα φίδια
- μετά το κάψιμο από τον ήλιο,
είναι κίνηση αυτοπροστασίας
ή κληρονομικό χάρισμα από τον παράδεισο ?
Κ.Η
                                                 απαίσια κλασσικό … έξοχα διαχρονικό 

                                                                  λίγο πριν το αύριο 

Με μυρωδιά από θαλασσινό αλάτι στο κορμί
και αποχρώσεις του γαλάζιου στα μάτια 


                                                                              Χαριτωμένο …

Ο ήλιος καίει...
η μπύρα πάγος...
ο mouzakas καυτός...
η greek salad δροσερή...
το πεδιλάκι και η καλτσούλα μου λείπει...

Φαντάσου, να ξυπνούσες ένα πρωί
αλλά να συνεχιζόταν το όνειρο στην πραγματικότητα…

 Ήσυχη βραδιά απόψε. . .
Θα μπορούσε να είναι και ρομαντική,
αν δεν έπρεπε να ξημερώσει




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου