Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Είμαι καλά, πολύ καλά,Άννυ Τυχαίου

foto:Χ.Κοψαχείλης
Δυο βήματα δε μπορείς να κάνεις
δίχως σε γνωστούς πάνω να πέσεις
χαιρετούρες από δω κι από κει
καλημέρες χαμογελαστές και μη
πηγαδάκια με τα νέα της γειτονιάς
και κουτσομπολιό της οκάς.
Γεια σου Αννα, καλά είσαι;
Γεια σου και σένα, ναι καλά, εσύ;
Καλημερούδια, μια χαρά σε βλέπω, είσαι καλά;
Καλημερα, δε με βλέπεις μόνο, είμαι καλά! Εσύ;
και ούτω καθεξής.
Κι ας είμαι στα μαύρα τα χάλια μου
κι ας βλέπω πως κι αυτοί πίσω δεν πάνε
παρακάτω δεν προχωράμε
στα τυπικά σταματάμε.
Σιγά μην ενδιαφερόμαστε
για την υγεία του άλλου
είτε φαινόμαστε καλά είτε όχι
αν άρρωστοι είμαστε
η αν κάτι μας βασανίζει
όταν την ερώτηση αυτή κάνουμε.
foto:Χ.Κοψαχείλης
Α μπαααα,
κλασσικά και στερεότυπα
κοινωνικές σχέσεις τα λένε αυτά
σαν κάποιον η κάποια συναντάμε
και για την υγεία μας ρωτάμε η ρωτάνε.
Αν δοκιμάσουμε να πούμε
πως καλά δεν είμαστε
όλοι τότε πρόφαση θα βρούμε
γρήγορα και με ελαφρά να την κάνουμε
πρώτη και καλύτερη σίγουρα εγώ.
Με αλλονών προβληματα
δε θέλουμε να φορτωθούμε
έχουμε όλοι τα δικά μας
να τα μοιραστούμε αδυνατούμε
η δε μπορούμε επειδή φοβόμαστε
πως κατανόηση ίσως δεν βρούμε.
foto:Χ.Κοψαχείλης
Άσε που από που να αρχίσουμε
και που να σταματήσουμε
δε θα ξέρουμε
αν αρνητικά απαντήσουμε
γι αυτό, είμαστε όλοι καλά!
Ρητορική η ερώτηση
αυτονόητη η απάντηση.
Είμαι καλά, πολύ καλά, ευχαριστώ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου