Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

θάλασσα,Τάσος Ορφανίδης

θάλασσα

φορτώνει πάλι ο καιρός, για καταιγίδα μοιάζει,  
που είναι η σκιά σου να σταθώ,  χάθηκα  δεν υπάρχω.

απόκαμα σαν παιδί την κούραση μου νοιώθω. 
είναι όμως αιτία αυτή; αφέθηκα δεν μετανιώνω.
πήγαινε με όπου πας ,έλα να με σκεπάσεις
την γύμνια μου κι αν λαχταράς, χάρισμα χωρίς ενστάσεις  

την ηλικία δεν κοιτώ ,δεν μ' αφορά, μόνο βλάπτει.
σε ψάχνω άλλο δεν μπορώ,  έρωτας είναι, κάνει  λάθη .

σημάδι του καιρού αν αγαπάς, θα ναι ο ερωτάς σου
σαν τρικυμία σάρωσε το πέρασμά του
το άρωμα σου κλείδωσε, δείγμα της αμαρτίας
στο άγγιγμα σου έλιωσε, κερί της υποψίας

σύννεφα σκεπάσαν γη και ουρανό, δεν πρόλαβα  να σε χορτάσω
αμφίβολο τι να σκεφθώ, αφήνομαι στην αγκαλιά σου   

δέκα απλωτές θέλω για να σε φτάσω
διστάζω όμως δήθεν, να ξαποστάσω
η κούραση δεν είναι ντροπή,  αμαρτία θρέφει ,
τον έρωτα πεθύμησα κι ας κάνει πως δεν βλέπει

το κύμα της μόνιμη  αγκαλιά,  χάδι της και  φιλιά της
χωρίς αλυσίδες φυλακή,  λαβώθηκε  ο έρωτας της

να χάνομαι στην θάλασσα , όμορφη ξελογιάστρα ,
αντάλλαγμα δεν ζήτησα, δεν θέλησε δεν πήρα.


 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου