Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Κραυγές στην σιωπή ,Τάσος Ορφανίδης

"Κραυγές στη σιωπή"


Μου αρέσει να πηγαίνω στο βουνό,  να αφήνω τις κραυγές μου,
να συναντά η κραυγή την σιωπή ,να γίνονται ζευγάρι,
να κοιτάζει ο ουρανός την γη ,να θέλουν ν’ ανταμωθούνε,
νάρχονται τ’ ανέμου χαστούκια απανωτά,  
να φέρνουν την κατάσταση, εκεί όπου της αρμόζει,
να σκιάζει η φωνή τη σιωπή κι η σιωπή την φύση.

Να βγαίνει  η νύχτα της καρδιάς και της ψυχής η γαλήνη.


Όταν ακούω την φωνή μου την αναγνωρίζω,
κουβαλά τα πάθη μου και θέλει να ξεφορτώσει,
σηκώνει νοερά τα πνεύματα να στήσουν τον χορό τους,
η μουσική ακούγεται  απ’ τα πουλιά απάνω ,
που στην κραυγή αναγνώρισαν της σιωπής το κλάμα,
πιάσαν τις νότες τους κοινές για να ζευγαρωθούνε.

Να πουν με  το τραγούδι τους, την αλλοπρόσαλλη σχέση.

Όταν βγάζω τα σωθικά μου, ανακουφίζομαι.
Όταν παίρνει την σκυτάλη η σιωπή, φοβάμαι.
Την φαντασία αναζητώ, να κρύψω την δυστυχία.
Την σιωπή έχω φυλαχτό,  με την κραυγή απαντάω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου