Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

"Μια φορά κι έναν καιρό",Γιώργος Βλαχάκης

Μια στάλα δάκρυ
ακούμπησε τη μέρα
κι έγινε νύχτα.

Τέσσερις λυγμοί
φορτώθηκαν τη νύχτα
κι έγιναν σιωπή.

Εφτά ανάσες
ίδρωσαν στη σιωπή
κι έγιναν κόμπος.

Δυο αέρηδες
φυσήξανε τον κόμπο
κι έγινε κύμα.


Τρεις δρόμοι παλιοί
τυλίχτηκαν το κύμα
κι έγιναν γκρεμός.

Μια φορά κι έναν καιρό , που λες, ήταν ένας γκρεμός που τυλίχτηκε ένα κύμα κι έγινε δρόμοι τρεις, που πάνω τους φυσούσαν δυο αέρηδες, που κάνανε τους κόμπους κύμα, που μέσα του κολυμπούσαν εφτά ανάσες ιδρωμένες μέσα στη σιωπή τους , κρυμμένες μέσα σε τέσσερις λυγμούς που είχαν φορτωθεί μια νύχτα, τότε που μια στάλα δάκρυ ακούμπησε τη μέρα …
.......έλα χαμογέλα ...για να τινάξεις την ιστορία στον αέρα ..και να γίνει αστερόσκονη πάνω σε ερωτευμένα βατράχια ....

γ.β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου