Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

"του έρωτα η φωτιά'', Μιχάλης Ματζαβίνος



"του έρωτα η φωτιά''


Όσο βαθιά ειν' η θάλασσα
π' απλώνεται μπροστά μου
τόσο βαθιά κι η αγάπη μου
για σένα, στην καρδιά μου...

Κι όσες φορές τα κύματα
σκάνε στα βράχια πάνω,
τόσες θυσίες έκανα
για σένα...και θα κάνω...


αν δεν μ' αγάπησες ποτέ,
σ' το λέω....μη σε νοιάζει...
εγώ, πάντα θα σ' αγαπώ....
κι ας έχω το μαράζι...

γιατί του έρωτα η φωτιά
μεσ' την καρδιά σαν μπαίνει,
είναι σαν το ψηλό δεντρί.....
ριζώνει και δεν βγαίνει...

ρίξε νερό στη ρίζα του
και θα το δεις....θ' ανθίσει....
αλλιώς της μοίρας του γραφτό,
να μαραθεί....να σβήσει....

γι' αυτό το βλέμμα αν συναντά
δεντρί ξερό, να ξέρει....
άνθρωπος είναι μοναχός....

πονά και υποφέρει.
(πριν χρόνια στα Χανιά...μετά από μια σύναξη/μυσταγωγία με φίλους από κει, και μετά από αρκετά ποτήρια ρακή και Χανιώτικο μαρουβα....επηρεασμένος από τις Κρητικές μαντινάδες και ρίμες.....)


1 σχόλιο: