Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

"Κραυγές άηχες",Κωνσταντίνος Ηλιόπουλος


"Κραυγές άηχες"

Σκέψεις, τσιμπούν τα γυμνά μέρη του μυαλού μου…
Μας τρομάζουν με ύπουλους φόβους/ανύπαρκτους…
Κερδίζουμε μέρες λουφαγμένοι σε λαγούμια
- χωρίς δύναμη αντίστασης στη λησμονιά…
Ξεχνάμε τις δυνάμεις μας…
Ξεχνάμε την ιστορία μας…
Ξεχνάμε τη λεβεντιά μας…
Ξεχνάμε την αξιοπρέπεια μας
Και το μόνο που ζωηρεύει
- είναι η θαμπάδα στο βλέμμα μας …
Ζούμε ψηλαφιστά σαν τυφλοί
- την ακαταστασία της ζωής…
Αλλά ακόμη και οι τυφλοί γίνονται κάποτε καχύποπτοι…
Μα εμείς επιμένουμε σαν νεκροζώντανοι
- να ταλαιπωρούμε τον τόπο με άσκοπους βηματισμούς
και τρεχαλητά πηγαινέλα…
Κι όλα αυτά με μια απροσδόκητη σοβαρότητα
- κατασκευασμένη στα ξένα/για τα μέτρα τα δικά μας…
Μας έραψαν κουστούμια και σάβανα για την κηδεία μας…
Σπούδασαν Ελληνισμό οι ξένοι
- για να μπορέσουν να μας κατακτήσουν…
Με τις δικές μας γνώσεις μας υποτάσσουν…
Χρεωμένοι στις πλάτες /ευθύνες που δεν μας αναλογούν
- βαρύναμε και γεράσαμε πριν την ώρα μας…
Αν αφουγκραστείς τη σιωπή γύρω σου
-ουρλιάζει “βοήθεια”…
Κραυγές άηχες, δικές σου, που στέρεψαν από ένταση…
Πες μου ρε φίλε, δεν κουράστηκες να φοβάσαι;
Δεν κουράστηκες να σκιάζεις τα παιδιά σου
- με φτιαχτά παιχνίδια τρόμου;
Τι έπραξες και τιμωρήσε;
Που έφταιξες και σε λυγάνε στα γόνατα;
Σε κρατάνε από το σβέρκο με τα βρωμερά τους χέρια
και σου πατούν το μέτωπο στη λάσπη…
Το μέτωπο που είχες πάντα καθαρό…
Αυτός είναι ο σκοπός τους Έλληνα μου…
Να νιώθεις βρώμικος και υποταγμένος…
Μάζεψε κουράγιο… Κράτα ανάσες…
Θα έρθει η ώρα… Βάστα λίγο ψυχή για την ώρα εκείνη…
Μας τα πήραν όλα…
Μα μην τους τάξεις και τα παιδιά σου…...ⓀⒽ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου