Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Τον βασιλιά, τον θέλω γυμνό, Κωνσταντίνος Ηλιόπουλος



"Τον βασιλιά, τον θέλω γυμνό"

Κάθε μέρα μπερδεύομαι από τους ανθρώπους και πιο πολύ. Την ίδια στιγμή που δείχνουν λαχτάρα για να εισπράξουν νοιάξιμο και ενδιαφέρον από τους γύρω τους, φαίνεται να κλείνονται στο καβούκι τους και να σφραγίζουν ερμητικά τον μικρόκοσμό τους. 

Από την μια, η ψυχή λαχταρά μια σχέση, φιλική, συναδελφική ή και ερωτική, αλλά από την άλλη ο εγωισμός δεν είναι διατεθειμένος να παραχωρήσει ούτε χιλιοστό από το προσωπικό, ζωτικό του χώρο. Ούτε πόντο από την χαλαρή βολή του. 

Μια απέλπιδα προσπάθεια, για να μη χαραχθεί το προσωπείο, που διάλεξε ο καθένας να φορά και να κυκλοφορεί στην αποκριάτικη παρέλαση μέσα στα σοκάκια της κοινωνίας. Έτσι, χάνεται και το ενδιαφέρον για να συγκροτηθούν αληθινές σχέσεις πια, που θα άξιζε να βάλεις και το χέρι σου στη φωτιά για να τις υπερασπιστείς. 

Αυτό είμαστε τελικά; Μια παρέλαση μασκοφόρων με τα χέρια στις τσέπες; Προτιμώ να σας κοιτάζω από το πεζοδρόμιο και να διασκεδάζω με την αποτυχία των κουστουμιών σας. 

Τον βασιλιά, τον θέλω γυμνό, γιατί είναι γυμνός…


2 σχόλια: