Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

"Αόρατη και λησμονημένη",΄Αννυ Τυχαίου


"Αόρατη και λησμονημένη"


Αόρατη και λησμονημένη
στον ορίζοντα η ελπίδα
μα, τρόπους πάντα βρίσκει
από το πουθενά ξετρυπώνει
σαν μικρή φωτεινή αχτίδα
τα εμπόδια δρασκελίζει.

Κομμένα φτερά σου δίνει
ψηλά πάλι να πετάξεις
τα σύννεφα να αγγίξεις
μαζί τους να ταξιδέψεις
τον κόσμο με άλλα μάτια
να δεις και να αντικρίσεις.



Και σαν κουραστείς
πάνω τους να ξαπλώσεις
το νου σου να λευτερώσεις
δαίμονες και στοιχειά
μακρυά να διώξεις
τη ψυχή σου να μερέψεις.

Πέτα ψυχή μου, πέτα ψηλά
όσο πιο ψηλά μπορείς
ηρεμία και γαλήνη να βρεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου