Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

"νερό κι αλάτι", Ελένη Μέη Ασημακοπούλου

"νερό κι αλάτι"

Πάντα ήταν αισθητές οι φοβίες σου.
συχνά επιθετικές οι ανησυχίες σου,
το καταλάβαινα.
Τό 'ξερα θα μ'αρνηθείς κι ας το δεχόμουνα
και τον χρόνο τον ληστή καταριόμουνα,
που δεν προλάβαινα.

Είχες πάντα ένα δεσμό με τις χίμαιρες.
οι γαλήνες σου ήταν σπάνιες κι εφήμερες,
το αισθανόμουνα.
Διώξε τώρα μακριά κάθε πόνο σου,
ήρθε η ώρα να σταθείς λίγο μόνος σου
κι ας το φοβόμουνα.

Ώρα καλή σου και να θυμάσαι,
τα σταυροδρόμια μη τα φοβάσαι
κι αν για όσα δεν μπόρεσα σε πνίγει κάτι,
ότι κι αν είπαμε νερό κι αλάτι.

Ώρα καλή σου και να προσέχεις,
τις ανηφόρες κοίτα ν' αντέχεις
κι αν βρεις στο διάβα σου βαθύ ποτάμι,
ρίξε όσα χρόνια πήγαν χαράμι.

Ελένη Μέη Ασημακοπούλου
(by eleni)

1 σχόλιο: