Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

"Ο έρωτας",Κωνσταντίνα Λουκέρης Λιβιεράτου

“Ο έρωτας φοβάται την αμφιβολία, και όμως μεγαλώνει από την αμφιβολία και πεθαίνει συνήθως μέσα στη βεβαιότητα.”
Oscar Wilde
Ο Έρωτας θα έπρεπε να είναι κάτι μεγάλο που συμβαίνει μέσα μας. Θα έπρεπε να είναι ένα συναίσθημα που μας βγάζει τον καλύτερο μας εαυτό..... τον πραγματικά δικό μας εαυτό. Ένα συναίσθημα που μας προκαλεί να γνωρίσουμε όλες τις μαγικές....κρυφές πτυχές μας. Μια ευκαιρία για εξερεύνηση της οντότητας μας.. μια οντότητας που οφείλουμε να σεβαστούμε και να διαφυλάξουμε. .και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν και τίποτα να την πάρει στα χέρια του και να την πλάσει σύμφωνα με τη δική του άποψη για τον Έρωτα.. τον Έρωτα της Αθλιότητας.
Η λεπτή γραμμή που χωρίζει τις φυσιολογικές ή υπερβολικές.....οριακές αντιδράσεις ενός ερωτευμένου..... έχει να κάνει με το πόσο ισορροπημένοι είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ένας άνθρωπος που τα έχει βρει με τον εαυτό του και νιώθει σίγουρος για όλα αυτά που μπορεί να προσφέρει....δε θα πέσει ποτέ στην παγίδα να ζει με αμφιβολίες για το αν είσαι αρεστός και ικανός να αγαπηθεί. Δεν θα βλέπει παντού εχθρούς......παρανομίες και αντίζηλους. Δεν θα έχει ανάγκη ούτε να κατασκοπεύσει......ούτε να ψάχνει σαν τον κλέφτη τα προσωπικά αντικείμενα του αγαπημένου.
Οι μικρές και γλυκές αμφιβολίες μας κάνουν να προσπαθούμε λίγο περισσότερο για την σχέση μας. Γιατί πολύ πιθανόν..... την στιγμή που βρεθούμε εντελώς σίγουροι..... θα είναι η στιγμή που σχέση έχει βουλιάξει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου