Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

"αυτογνωσία", Κωνσταντίνα Λουκέρης Λιβιεράτου

. Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου. Η αγάπη είναι το πλάτος του.
Νικηφόρος Βρεττάκος



Ο στίχος αυτός του Ποιητή αποτελεί το ακριβέστατο και καθαρότατο ''σχήμα σκέψης" ενός ανθρώπου που...... αν δεν έφτασε......άγγιξε την τελειότητα της καρδιακής προσφοράς και την ακρίβεια της αυτογνωσίας.
Αυτό ακριβώς θα'πρεπε να επιδιώκουμε όλοι....
Είναι γεγονός ότι βιώνουμε μία κρίση. Αυτή η κρίση δεν είναι απλά οικονομική. Ταρακουνά συθέμελα την κοινωνία μας.... τις αξίες....που καταναλώσαμε και τη νοοτροπία με την οποία γαλουχηθήκαμε.
Χάσαμε τη γλώσσα μας..... την έκφρασή μας..... τον τρόπο σκέπτεσθαι. Χάσαμε το ''φιλότιμο'' και την ''παλικαριά'' μας. Λέξεις...... που ούτε καν μεταφράζονται σε άλλη γλώσσα. Συνεπώς χάσαμε και την ανθρωπιά μας...... ο άλλος πια δεν είναι γείτονας.... είναι ξένος. Και αντί να προβληματιστούμε γύρω από αυτά εκφράζουμε την'''επαναστατικότητά'' μας με μίσος και φθόνο. Τις περισσότερες φορές........ καταλογίζουμε ευθύνες στους άλλους. Ίσως επειδή φοβόμαστε να αντικρίσουμε το είδωλό μας στο καθρέφτη.
Μοναδικό φάρμακο η παιδεία. Μια παιδεία όπου θα γεννά προβληματισμούς και ανησυχίες. Μία παιδεία..... που θα μας παρακινεί και να αμφισβητούμε...... όχι μόνο να γεμίζουμε πλήθος τετραδίων χάριν εξετάσεων με πράγματα τα οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα πολύ πιθανόν να ξεχάσουμε. Ίσως τότε αποκτήσουμε συνείδηση και βρεθούμε σε θέση να προσφέρουμε αγάπη. Καθαρή συνείδηση σαν το καθαρό χρυσάφι. Και αληθινή αγάπη...... από αυτή που ούτε θα απαιτούμε ούτε θα επαιτούμε. Αλίμονο σε αυτόν που οραματίζεται μια νέα Ελλάδα..... μια νέα κοινωνία και στο πίσω μέρος του μυαλού του έχει την προ κρίσης κατάσταση....... αυτή του βολέματος......του '' δεν βαριέσαι''!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου