Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

"θολά γυαλιά",Ευτυχία Βιγκοπούλου

Τράβα μπροστά...
ότι είναι γραμμένο ... θα γίνει...

"θολά γυαλιά"

έτσι έβλεπα... τη ζωή...
και για τ ανάποδα...εγώ...
έτσι πάντα το κουράγιο μπροστά...
Η ζωή κάποιες φορές άρχισε να με ανταμείβει...
στο ντέφι της ψυχής μου...
έριχναν το κέρμα τους ...
τα γέλια ...
αυτών που αγκάλιαζα
Έμεινε πίσω όμως η έννοια μου... γι αυτόν...
αυτόν που ότι και αν έκανα...
η ψυχή του συνέχιζε να κοιτάει τον κόσμο πίσω από θολά γυαλιά...
λες και φοβόταν ότι η πραγματικότητα...
θα του έσκιζε την αθωότητα του σαν ξυράφι...
και ακόμα ψάχνω το τρόπο ν απαλλαγώ...
από αυτό το αχνό σύννεφο...
που είναι ανάμεσα...
στο κουράγιο μου ...και το νου του.[εφη]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου