Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Δέντρο, Άννυ Τυχαίου

"Δέντρο"

Δέντρο ζωντανό στην άνθιση του
φορτωμένα τα κλαριά του φύλλα και άνθη
πράσινο της ελπίδας, κόκκινο της ζωής.
Μα ξεχάστηκε, απότιστο έμεινε, στέρφο το χώμα
εχθρική η γης, δίψασαν οι ρίζες
στα μισά σταμάτησαν, στέγνωσαν.
Ψυχομαχά το δέντρο όρθιο ακόμα
γαντζωμένες οι ρίζες στο χώμα
απεγνωσμένα τον κορμό συγκρατούν
πάνω και γύρω του καταστροφή.
Καφετιά τα κλωνιά, κίτρινο το φύλλωμα,
μαραμένα και κλειστά τα μπουμπούκια
δίπλα στο χλωμό κόκκινο που λυπημένο
ξεθωριάζει ολοένα και πιο πολύ.
Μια μικρή καταιγίδα, αέρας και βροχή
ρημαγμένα μπουμπούκια, λουλούδια μαδημένα
στον μακρινό ορίζοντα σκορπισμένα.
Πεσμένα φύλλα οι ελπίδες, κλαδιά ανεμοδαρμένα
καρπούς πριν προλάβουν τα όνειρα να φέρουν.
Ερημωμένο απέμεινε και στοιχειωμένο
έρμαιο του πιο ανεπαίσθητου ανέμου
εφιάλτης το φωτεινό, πολύχρωμο όνειρο.
Πράσινο και κόκκινο χαμένα σε γκρι φόντο
σύντομος ο χρόνος τους, άδοξο το τέλος

μαύρα κοράκια πλέον το κατοικούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου