Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

"Ίσως",Απροσδόκητος ποιητής


Απολαμβάνω ησυχία. Απόλαυση!
Από πότε έχεις να νιώσεις αυτό το συναίσθημα στο έπακρο?
Ίσως όταν δίνεις το χέρι στην ομάδα σου και τους λες «μπράβο».
Ίσως αυτό που έχεις καιρό να σου πεις!
Ίσως αυτό που απαιτείς κάθε μέρα.
Ίσως αυτό που δεν σ αφήνει να ζήσεις φυσιολογικά.
Ίσως αυτό που σε κατέταξε, σε κατηγοριοποίησε, σε περιόρισε, σ έκανε να αρκείσαι στην επιβίωση, στην ύπαρξη!
Θυμάσαι τι λες?..... «όλα για καλό». Μοιάζει να μην μπορείς να το βρεις.
Στον ύπνο, ίσως, βρίσκω λίγη γαλήνη, στο φαγητό και στην ομορφιά του χώρου μου. Μέσα μου έχω ομορφιά? Χρόνια, από τότε νομίζω, έχω μαυρίλα μέσα μου. Το χαμόγελό μου, …η επιτηδευμένη μου αναξιοπρέπεια και η υποταγή και η υπομονή  και η κουφαμάρα καλύπτουν τον φόβο, την ανησυχία, σαν να νιώθω ότι παίζω με μισή τράπουλα ή σημαδεμένη.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου