Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

"άτιτλο " Γιώργος Βλαχάκης

Έσκαψες στα νερά της μέρας
και βρήκες νύχτες
και λούστηκες γυμνή μέσα τους
και διαλύθηκες
κι έσπειρες σιωπές
κι απλώθηκες πάνω σε αγκάθες
και σκεπάστηκες
τη σκόνη που σε γέννησε.
Έπειτα
κρατημένη από τις σιδεριές
του απόβραδου
βούτηξες
με χάρη περισσή
μέσα στη σκιά μια τρύπας
και αποκοιμήθηκες.
Ένα χαμόγελο
που έπαιζε κουτσό
πίσω από τα κλειστά βλέφαρά σου
σε γαργαλούσε χωρίς καθόλου
να ντρέπεται.
Κι άφησες τον γέρο σαλτιμπάγκο
να σου λέει ιστορίες
από καιρούς αλλοτινούς
τότε που η γη ήταν θάλασσα
και μέσα της γεννοβολούσες
μνήμες.
Ξύπνησες μ ένα κόκκο άμμου στα μάτια.

γ.β.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου