Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

"πέρασαν τα χρόνια",Τάσος Ορφανίδης

"πέρασαν τα χρόνια"

44 χρόνια, μαζί με πάθος
σαν ένα χαμόγελο που δεν στέγνωσε ποτέ.
Ένα δάκρυ που δεν έπαψε να υπάρχει,
ένα χάδι που έμεινε χωρίς να φοβάται.
Ένας έρωτας που δεν δίστασε στο λάθος.

Μια αγωνία που έγινε ανάγκη
κι η ευτυχία δάκρυ στην αγάπη.

Έχω ξεχάσει πόσους αναστεναγμούς.
Έχω αφήσει όλους τους καημούς.
Κυρτώσαμε στα βάρη
και το δωμάτιο μένει αδειανό
Στράγγιξε πια και το δικό μας το ποτήρι
Μα η κανάτα έχει ακόμη κόκκινο κρασί
Κόπιασε μες στην αγκαλιά μου,

να  το πιούμε κι αυτό μαζί.

(με αφορμή  36+8) 






6 σχόλια:

  1. όποια κι αν είναι η αφορμή
    μετρά`μόνο η αγάπη
    αυτή τρυγάει τις χαρές
    τρυγάει και τις πίκρες
    μα κάνει τις ψυχές τρανές
    αυτώνε που αγαπιούνται..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αγάπη όλα τα λειαίνει και τα ομορφαίνει, τα δύσκολα κάνει εύκολα και τα πικρά μελώνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. όλα αυτά σε μια πρόταση ,ευτυχία νομίζω ότι λέγεται ,ευχαριστώ Παρασκευή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όταν η Αγάπη υπάρχει
    θα αρχίζει απ' το άλφα
    με τα δυο σας εκεί βράχοι
    και κρασί μες την καράφα!!!!

    Τάσο, ευτυχισμένοι πάντα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. βράχος που δεν ράγισε κομμάτι του δεν έχασε κι η ζωή δεν τον πλάνεψε,το κρασί το μοιραζόμαστε ,ευχαριστώ Ειρήνη

      Διαγραφή