Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

"το καδί και η ρακή ", Τάσος Ορφανίδης


Φωτογραφία Μιχάλης Ματζαβίνος
"το καδί και η ρακή"

Αυτό το καδί το θυμάμαι, είναι από τότε που το κουβάλησε ο πατέρας.
Ξεχάστηκε μαζί με αυτόν, όχι γιατί δεν ήταν αγαπητός, το χούι τον έφαγε.
Αυτό το πιοτί δεν το ‘βαζε κάτω, τα κοπανούσε κι αυτό του το ανταπέδιδε, 
με την συντροφιά του.
Ένα εσύ, δυο εγώ, τέτοιος συναγωνισμός.Μόλις άδειαζε το ποτήρι το γύρναγε απ'την ανάποδη, μέχρι που εκείνο τον παρακινούσε σαν γυναίκα ξεμυαλίστρα.
Άντεξε όμως αυτό, εκείνος είναι στην μάχη με το χτικιό.
Που θα πάει θα βγει, όπως βγήκε κι από τούτο.
Έμεινε τώρα να μου κόβει τον δρόμο.
Κι εγώ που να ξαποστάσω, ακουμπώ πάνω του νοσταλγικά.
Μου θυμίζει τις καλές μέρες, το καδί γεμάτο κι η κάνουλα ανοιχτή!
Ο μεζές ξεχωριστός, πλάνευε την διάθεση, ειδικότητα της μάνας. Σκουμπρί, 
λιαστό χταπόδι,λακέρδα, τζατζίκι με λίγο σκόρδο τόσο για την γεύση ν'ανασταίνει.
Ο γαύρος μαρινάτος,  ξεχωριστός μεζές από ψαρεμένο γαύρο με την δική του βάρκα. Αραγμένη τώρα στον γιαλό, να την τρώει η αλμύρα και να στήνει νυχτερινές κουβέντες με τ' άστρα και το φεγγάρι. 

Δεν είναι του θυμού λόγια , αλλά να, η ανημποριά φέρνει το μαράζι κι αυτό στρογγυλοκάθεται και δεν λέει να φύγει.

Ακουμπισμένος στα χέρια, με το πρόσωπο κρυμμένο μέσα  στα δάκρυα να μουσκεύουν το είναι του, πληγωμένο απ' το σαράκι. Κι όταν απ' ώρα ανασήκωνε το κεφάλι κατακόκκινο, προσπαθούσε να κρύψει την αδράνεια στο χαμόγελο του.
Ας ήταν,το καδί  εκεί, εγώ εδώ κι εκείνος παραπέρα να χάσκει στα ταξίδια του κι ας είναι μακρινά φυλαγμένα και μπερδεμένα στο μυαλό του. 
Η προσπάθεια του ζωγραφίζεται με το χαμόγελο του και τα θολωμένα μάτια του λάμπουν από ευχαρίστηση.

(μια φανταστική ιστορία με αφορμή την φωτογραφία του Μιχάλη)
       
  

2 σχόλια:

  1. πόσο μπορεί μια απλή φωτογραφία να μας ταξιδέψει !
    ήρθε το κείμενο κι η φαντασία και δέσανε !
    μπράβο σας Κύριοι, είστε αποτελεσματικοί !

    https://www.youtube.com/watch?v=VoScz94wt-E

    ΑπάντησηΔιαγραφή