Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Χέρια... ,Ευτυχία Βιγκοπούλου

Χέρια... 

Κοιτάζω τα χέρια μου...
πως έγιναν έτσι???
που βρέθηκαν τόσες ελιές???
τόσες φλέβες???
τόσες ρυτίδες???
Δεν τα είχα προσέξει ποτέ...
ούτε τότε που ήταν χλωρά...
ούτε τότε που μέστωσαν...
μόνο τώρα που μαράθηκαν...
Κοιτάζω τα χέρια μου...
σαν να τα βλέπω πρώτη φορά...
χέρια πολεμιστές...
Που τα έβαλαν με τη φωτιά και το νερό...
το κρύο και τη ζέστη...
τη φροντίδα των παιδιών και του άντρα...
την έγνοια του σπιτιού και της δουλειάς...
Χέρια... που ακόμα δε μπόρεσα να ευχαριστήσω...
Πάω στο μπάνιο...
πιάνω το μοσχοσάπουνο και αρχίζω να τα πλένω...
έτσι που γλιστρούν απαλά το ένα μέσα στο άλλο...
τα βλέπω χαμένα στους αφρούς και τα χάδια...
σαν να έχουν κλείσει τα μάτια μη τους πάει σαπούνι...

και τα πάρουν τα δάκρυα. [εφη]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου