Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

"ο γέρος κι ο νιος", Τάσος Ορφανίδης

φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού
"ο γέρος κι ο νιος"

"Εκεί που είσαι ήμουνα και δω που είμαι θα 'ρθεις..."
Συχνά μου το λεγε η μάνα μου, με κάθε ζαβολιά.
Και να η παντόφλα, έτοιμη να διορθώσει την ζημιά, με μια απανωτή
Χαμπάρι όμως δεν έπαιρνα, η ζαβολιά στο αίμα μου
Όταν όμως επέστρεφε ο πατέρας απ’ την δουλειά,
το σπίτι έβρισκε την γαλήνη του.
Από εκείνον ποτέ δεν άκουσα να μου το λέει.

Το εννοούσε όμως με το βλέμμα του, όπως με κοιτούσε
κι εγώ σήμερα τον αφουγκράζομαι. 

2 σχόλια:

  1. έτσι είναι, άλλοι μιλούν με λόγια και άλλοι μ`ένα βλέμμα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και το βλέμμα είναι εκείνο που μιλάει περισσότερο αρκεί να το "αφουγκράζεσαι"

    ΑπάντησηΔιαγραφή