Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

"φυλακισμένες μέρες" Τάσος Ορφανίδης

φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού
"φυλακισμένες μέρες" 

Ξέρετε άραγε που θα βρω την έξοδο;
Έψαξα όλες τις γωνιές, αλλά δεν βρήκα μια αχτίδα ήλιου να περνά.

Φαίνεται, πως τα παράθυρα είναι κλειστά και η πόρτα σφαλισμένη.
Μα δεν άνοιξε ακόμη; 
Πόσο θα προσμένω αυτό το φως, για  λίγο χώμα και νερό;

Δεν έχω δει ανατολή και δύση
Μήπως είναι η πληροφορία που μου λείπει;

Κι αν έξω βρέχει, που είναι οι σταγόνες που περνούσαν άλλοτε στο τζάκι.
Τις μάζευα μια μία στο τενεκεδένιο κεσεδάκι. 
Ήθελα να ποτίσω το χώμα στην γλάστρα,
να μη μαραθεί  ο βασιλικός.

Πάσχα τώρα, ανθοστόλιστες θάναι άραγε οι πασχαλιές και τ’ άρωμα τους βάλσαμο.
Κι αν βρω την χαραμάδα να ξεκλέψω μια αχτίδα φως, εκεί θα την παγιδέψω,
 μήπως φυλακίσω  λίγη χαρά ,  τον θάνατο να πλανέψω.

Μα γιατί κρατούν την πόρτα κλειστή και τα παράθυρα σφαλισμένα;

Ελάτε κόσμε, έχουμε Πάσχα, ακούστε και την δική μου κραυγή,
έχω ένα κόκκινο αυγό βαμμένο. 

Η ανάσταση, μου 'δωσε όνομα, δεν ξέρω, δείχνει ακόμη χαραυγή;

3 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφο,τρυφερό , συναισθηματικό, μεστό σε νοήματα.Μπράβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γλύκα, τρυφερότητα, συναισθήματα!!!!
    Υπέροχο Τάσο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μια ατέρμονη εσωτερική αναζήτηση ! υπέροχο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή