Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

"ο έλατος" Ευτυχία Βιγκοπούλου

Στην ίδια γη ...της ψυχής
που βλάσταιναν τα κοριτσίστικα όνειρα...
εκεί δεσπόζει αγέρωχα, ακόμα, αυτός ο έλατος...
Έχει ακούσει ιστορίες πολλές...
Εκεί δεσπόζει ακόμα...
απ τα εφηβικά μου χρόνια...
Ρώτα με ότι θέλεις...μου ‘λεγε...
τόσα χρόνια αγναντεύω τον κόσμο από ψηλά...
η αγάπη λογική και ευγνωμοσύνη δεν είχε ποτέ της...
είναι σκληρό καρύδι και δεν την νταγιαντίζεις εύκολα...
άμα χωθεί στα σπλάχνα σου τότε θα καταλάβεις...
Είσαι μικρή...
έχεις καιρό ακόμα ν αναμετρηθείς με τα μαράζια του κόσμου...
Θα μάθεις όμως...
μόλις αρχίσεις να κάνεις πράξη ...όσα έμαθες.
Έμαθα του είπα χτες σαν ανταμώσαμε πάλι...
και λύγισαν τα κλαδιά του...
σαν νάταν από κλάμα. [εφη]

[Η ιστορία είναι αληθινή ο έλατος είναι μέσα σε ένα οικόπεδο που έχω στα Καλάβρυτα
και κάθε φορά που τον απαντώ τα λέμε]

1 σχόλιο: