Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Φύσα αέρα, ΄Αννυ Τυχαίου


Με μανία πρωτόγνωρη λυσσομανάς
ανάμεσα από τα κλαριά σφυρίζεις
εσύ που απλόχερα οξυγόνο χαρίζεις
σαν αγριέψεις τιμωρός φαντάζεις
το σύμπαν αναστατώνεις, δέντρα ξεριζώνεις.

Μα σαν η μπόρα περάσει
κύκλους γύρω τους θα κάνεις
τα φύλλα απαλά θα χαϊδεύεις
το θρόισμα τους να αφουγκράζεσαι
να ονειρεύεσαι και να ταξιδεύεις.

Φύσα αέρα, μη σταματάς
πότε ορμητικά, πότε γαλήνια
εσύ κρίνεις και ορίζεις
μα σε ικετεύω, μη σταματάς
αναπνοές και ζωή να δίνεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου