Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

"για το τιτίβισμα ενός αλήτη σπουργίτι" Τάσος Ορφανίδης

φωτό από τον τοίχο της Αργυρώ Θεοφανίδου

Συνήθεια είναι  στα βήματα  να μπερδεύεται και το τιτίβισμα ενός αλήτη σπουργίτι. Είναι ο καθημερινός επισκέπτης σ’ όλες τις εποχές τους χρόνου .
Μήπως τα ψίχουλα  στη βεράντα η στο πρεβάζι του παραθύρου, δεν είναι ένα κάλεσμα για συντροφιά ;  Λείπει ο αλήτης όταν δεν χτυπά το τζάμι στο παραθύρι, όταν το φτερούγισμα του έχει απουσιάσει από τον πρωινό ξύπνημα. Παρέα στον καφέ,να τσιμπήσει κάτι απ'το κουλούρι.

Έχει αγριέψει ο τόπος  και οι άστεγοι γίνανε μελίσσια , άλλοι να τους ενοχλούν και άλλοι να τους διώχνουν. Η προσωρινή στέγη  δύσκολη και τα στέκια  χαλάσματα.Η  γωνιά  είναι θησαυρός και το παγκάκι βραδινό αποκούμπι.Πόσες είναι οι φωλιές και πόσοι άλλοι τις θέλουν 

Άλλοτε ένα παγκάκι γι αυτόν και μια τρύπα στον τοίχο για τον άλλο, εκείνον τον φτερωτό αλήτη, ότι καλύτερο και για τους δυο.  Αλήτες που γνωρίστηκαν τυχαία στο ίδιο στέκι. Ας είναι επικίνδυνα και η συντροφιά  αρέσει,  παρέα ο ένας του άλλου κάνουνε την καλημέρα μη χαλάσουνε. 

Πόσο δύσκολο για να το καταλάβουν, αυτοί οι ενοχλητικοί εκεί πέρα, που στέκουν γραβατωμένοι κομψευόμενοι, μες στο κυνήγι τους, πνιγμένοι στα κουστούμια τους, φορεμένα πολλές φορές ατσαλάκωτα, σαν την ζωή που γυροφέρνουν ασταμάτητα.

Οι δυο τους τα έχουν βρει ό ένας θα φάει το ξεροκόμματο που θα βρει παρατημένο, αλλά  το ψίχουλο για το φιλαράκι του, κρατημένο. Όπου νάναι ,θα εμφανιστεί.


Η μέρα γύρισε αλλά τα ψίχουλα στο πρεβάζι είναι απείραχτα και το επισκεπτήριο δεν φάνηκε με το γνώριμο κτύπημα στο τζάμι.

Κουρασμένος απ’ την βροχή που στάλαξε στην ψυχή του, σκοτάδι μαύρο έχει βγει,
τον ήλιο έχει κρύψει ,χάθηκαν κι οι θεοί ταλαίπωρε σπουργίτη.
Συντρόφια , μα το τιτίβισμα ενός αλήτη θα τους λείψει.


                                          Επιλογή του video από Αργυρώ Θεοφανίδου


1 σχόλιο: