Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

"Μια μάνα σαν τις άλλες" Τάσος Ορφανίδης

Η μάνα με τα μανίκια σηκωμένα, την αδελφή μου κι  εμένα  στο χέρια και ο μεγάλος να της κρατάει την άκρη από το μακρύ  φουστάνι της, είναι η εικόνα που  έχω φυλαγμένη βαθιά μέσα μου. Αλλάζει πολλές φορές όταν άλλες σκηνές με ζαβολιές και  αταξίες τσακίζουν τα νεύρα της μάνας κι εκείνη  πιάνει την παντόφλα ενώ η φωνή  γίνεται κραυγή με τ’ όνομα μας .

Η σκάφη πάντα εκεί στις σκάλες στην είσοδο της αυλής, έτοιμη κάθε μέρα με το βραστό νερό που είχε στη  φωτιά  με το καζάνι. Σταθερή εικόνα της να πλένει συνέχεια, λες και τα ρούχα αυτά δεν είχαν σταματημό. Η προμήθεια με το νερό γινότανε από την βρύση της γειτονιάς, δεν ήρθε ακόμη στις αυλές  και πιάναμε σειρά απ’ τ’ άγρια χαράματα για να το φέρουμε  στο σπίτι. 

Αγουροξυπνημένοι, η δόση της κουταλιάς με το μουρουνέλαιο, το σάντουιτς για το σχολείο, ενώ πριν φύγουμε   βάζαμε τα γκιούμια και τους κουβάδες στην βρύση για το νερό. Ο πατέρας πριν φύγει για τη δουλειά φρόντιζε  να κουβαλήσει αυτά που γέμισαν ,η μπουγάδα ήταν στο ημερήσιο πρόγραμμα, ενώ το φαγητό είχε μπει ήδη στην κατσαρόλα.

Έτσι θυμάμαι το ημερήσιο πρόγραμμα της μάνας στην καθημερινότητα μας. Ακούραστη, δυναμική και πάντα όμορφη.Πως τα κάταφερνε να έχει αυτή την φρεσκάδα, έτσι φαινόταν στα μάτια μου, αλλά και τώρα που την βλέπω την καμαρώνω για την ομορφάδα της. Οι ρυτίδες έσκαψαν το πρόσωπο της αλλά έχει μια λάμψη που της προσθέτει ομορφιά. 

Πέρασε δύσκολα χρόνια, πονεμένα, ορφανή από παιδί, με έναν αδελφό μικρότερο και τον άντρα της τον έκανε σύζυγο στα 19 της, αλλά τον αγαπούσε απ’ τα 15.  Δουλευτής ακούραστος δεν της στέρησε τίποτε, της έδωσε αγάπη του γέννησε τέσσερα παιδιά κι αυτοί μέχρι σήμερα συνεχίζουν μαζί και αγαπημένοι. Το τέταρτο παιδί ήρθε στα 35 της, τότε λέγανε ότι το γέννησε αργά. 

Δεν της άρεσε να γυροφέρνει στα σπίτια της γειτονιάς, βλέπεις ήταν και η ανάγκη του νοικοκυριού.  Κρατούσε μια απόσταση λες και μ'αυτό τον τρόπο προστάτευε το σπιτικό της. 

Μπορεί να έχει δίκαιο. Γι αυτό σήμερα ασχολείται περισσότερο με το πλεκτό της, είναι δημιουργική απασχόληση και καθόλου εξοντωτική.

(μια  ιστορία με αφορμή την γιορτή της μάνας, με προσωπικά βιώματα)






3 σχόλια:

  1. βιωματικές εικόνες, μνήμες "αιώνιες" !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια μάνα σαν τις άλλες γιατί έτσι ήταν οι μανάδες Τάσο
    και η δικιά μου μάνα!!!
    Τώρα άλλες συνθήκες αλλά η μάνα, ΜΑΝΑ!!!
    Υπέροχο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή