Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

"saute arabesque"Μαρίνα Χατζηκυριάκου

foto , Alex Alemany

"saute arabesque"

κι έτσι, κόλλησε η βάρκα μεσοπέλαγα
τζάμπα οι χάρτες του βυθού, χαράμι τα πανιά
εκεί που άλλοι έλεγαν πως είν του κόσμου τα βαθιά
και γέλαγαν με την αποκοτιά
άλλοι απορούσαν “πως και φτάσαμε ως εδω”
έτσι μικρή και ψεύτικη που είχαμε ιστορία

κι ενώ μας είχανε για βέβαιο πνιγμό
οι ξέρες που φωλιάζαμε κρυφά
αναθαρρήσαν
κι έτσι ξαφνικά, μια μέρα φανερώθηκαν δυο μίλια μακρυά
απ τα στενά των Οινουσσών
κι οι συμπληγάδες, απ τον μακρινό τον μύθο ξεμυτίσαν
μας ψάχναν λέει πολύ καιρό
καναν μακρύ ταξίδι μες τον χρόνο
και τελικά
μας βρήκαν.

έστησαν κάτω απ την καρίνα μας χορό
βαλς τροπικό

μα ήταν οι ετοιμασίες μας για άλλο ταξίδι καμωμένες
τα σκάφανδρα των σφουγγαράδων τα γυαλίζαμε καιρό
αχ να μη πάρω εκείνη την φουστίτσα την καρώ
και τις πουέντ μου αν τι είχα θα μπορούσα
να ζήσω ότι μου ήτανε γραφτό
πάνω στις ξέρες μεσοπέλαγα
να χόρευα
τις συμπληγάδες μ ένα άλμα saute arabesque
να προσπερνούσα

να το τελειώσω αυτό το βήμα – επιτέλους, να Μπορώ
και στην υπόκλιση αντί για “ευχαριστώ”
ξεκάθαρα χωρίς ποιητική αδεία φωναχτά να το παραδεχτώ
πως ήτανε οι πιο βαθιές οι θάλασσες
τα άπατα νερά της αυταπάτης
που πατούσα

μαρίνα χ.
7/5/2015


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου