Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Ένας χρήσιμος άνθρωπος, γράφει ο Βαγγέλης Μαρκάκης


από gr.dreamstime.com
ENAΣ ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Τον πρωτοπρόσεξα πριν καμιά δεκαριά χρόνια, ξυρισμένο κεφάλι, σκούρα ρούχα, σχετικά καλό σώμα προς το λεπτό και ψηλό, παράλληλα σοβαρό αλλά ανέκφραστο πρόσωπο, μάλλον αδιάφορο βλέμμα, από απογοήτευση? περπατούσε πάντα μόνος. Παρ’όλο που ξεχώριζε, η παρουσία του μου θύμιζε μετανοημένο η γερασμένο πανκιό, φαινόταν γύρω στα πενήντα, κι’ας είχε ακόμα νεανικό αέρα.
Όταν μετά από λίγο καιρό τον είδα να σκουπίζει τους δρόμους, παραξενεύτηκα, μάλλον η μικροαστική μας υποκρισία, κόμπλεξ ανωτερότητας, ας το ερμηνεύσει ο καθένας όπως νομίζει. Αλλά γιατί? γιατί έκανε μια δουλειά που κανείς άλλος από εμάς δεν θα τολμούσε να κάνει έξω από την αυλή του σπιτιού του, τον θεωρούμε μέσα μας κατώτερο, έτσι αυτόματα, χωρίς καν να το σκεφτούμε, τον κατηγοριοποιούμε…
Για κάποιο διάστημα ένιωθα έτσι, όταν τον συναντούσα προσπαθούσα να τον αποφύγω.
Σιγά σιγά η σκέψη διαμορφωνόταν ερχόμενη σε σύγκρουση με τον άλλο της εαυτό, που αντίλεγε μέσα μου, "ρε συ αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ χρήσιμος, κάνει μια δουλειά που είναι απολύτως απαραίτητη, για όλους μας, καθαρίζει τους δρόμους και τας οδούς της πόλης μας, κάνει δηλαδή μια ξεχωριστή και χρήσιμη εργασία".
Από τότε η σκέψη και η στάση μου άλλαξε, τον έβλεπα πλέον σαν παλιό γνωστό, που για να ζήσει προσέφερε μια κοινωνική εργασία που λίγοι τολμούν έστω κι από ανάγκη να διαλέξουν, παρ’όλο που είναι από τις πιο απαραίτητες.
Από τότε κάθε φορά που περνούσε έξω από την Τerra σκουπίζοντας τον δρόμο, του έδινα μια σοκολάτα για να τον ευχαριστήσω, την έπαιρνε χαμογελώντας συγκαταβατικά και συγκρατημένα ευχαριστώντας με, σαν να μου έλεγε, είσαι ένας απ΄τους λίγους που εκτιμούν την σοβαρότητα της δουλειάς μου.

Βαγγέλης Μαρκάκης

Χανιά Ιούνιος 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου