Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

"το χάπι " γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού

Ήμουν περίπου στα 6 με 8 απ' ότι θυμάμαι, ο πυρετός με τίναζε τα πέταλα, η μάνα απελπισμένη να με χώνει στην σκάφη με το νερό για να πάρει τον πυρετό κι ο κακομοίρης ο πατέρας μου να παλεύει να μου δώσει το αντιπυρετικό. 

Να βρε τζαναμπέτη έτσι θα το πάρεις. 

Άνοιγε το στόμα του, έβαζε το χαπάκι στην γλώσσα,έπαιρνε το ποτήρι με το νερό και το ακουμπούσε στα χείλη. Πόσες φορές το επανέλαβε ο καημένος, πόσα χάπια κατάπιε κατά λάθος στην προσπάθεια του να μου μάθει τον τρόπο πως θα πάρω τα αντιπυρετικά. Είδε από είδε συνέχισε με τις καραμέλες .

Θέλεις ο πυρετός, η αδυναμία, η ηλικία, ο φόβος ,ο θυμός του πατέρα, το αποτέλεσμα ήταν επώδυνο γι αυτόν ενώ το μάθημα για μένα ατυχές. Αναγκάστηκε στο τέλος η μάνα να λιώσει σ' ένα κουτάλι την ασπιρίνη για να την πιω και να ησυχάσουν. 

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα σήμερα, κάπως έτσι φαντάζομαι την ζωή μου να εξελίσσεται ως ένα θεατρικό έργο παιγμένο τα τελευταία 5 χρόνια από κακούς ηθοποιούς και ανίκανους σκηνοθέτες.

 Τελικά τι λέτε; μετά από άρνηση  θα αναγκαστούν να λιώσουν το χάπι σ' ένα κουτάλι ; οι γονείς μου έδωσαν την απάντηση πριν από 55 χρόνια.

Αρνούμαι την πίεση, την στέρηση της ελευθερίας , τους κλέφτες των ονείρων  και  του ήλιου που φέγγει τις καρδιές ,τον φόβο να εγκατασταθεί στην ψυχή ,το χαμόγελο  να φυλακίζεται.

Χρειάζομαι ελπίδα.

Θ'αναγκαστούν να λιώσουν το χάπι που χρειάζομαι προσωρινά για να πετάξω ανώδυνα τον πυρετό από πάνω μου, να γλιτώσω από τον πόνο που με φόρτωσαν ανίκανοι διαχειριστές της τύχης μου μισό αιώνα περίπου.

Τάσος Ορφανίδης

έπιασα τον πόνο απ' το αυτί και τον κοπάνησα κάτω ,τον τσάκισα.
δεν μου το συγχώρεσε,μ' άρπαξε για τα καλά και δεν μ' άφησε Τ.Ο
("ο πόνος μου" από τις τσακισμένες σελίδες)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου