Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

η καθημερινή τρέλα ,γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού
Η παρέα καθότανε στον καφενέ, ο καθένας τα δικά του. Μια σκοτεινιά που ξεκινούσε απ’ την σκέψη, δεν άφηνε καθάριο το βλέμμα κανενός . Μόνο η ένταση της φωνής, αυτή έκανε την διαφορά .Ο πιο αδύναμος συλλογισμός, είχε πιο δυνατή φωνή .

Η κουβέντα κυλούσε ακολουθώντας τις νότες της μουσικής, που ακουγότανε απ'το ραδιόφωνο. Με λίγες διακοπές όλο γυρόφερνε η συζήτηση, γύρω από τα τεκταινόμενα των τελευταίων ημερών. Το πουκάμισο του Βαρουφάκη ξεπεράστηκε γρήγορα, αν και πρώτο θέμα στα τουίτερ. Στο τραπέζι μας κυριαρχούσαν διαφορετικές απόψεις αλλά η ανησυχία διαφαινόταν έντονα.

Η στιγμή της αγανάκτησης του φόβου και της αγωνίας, φάνηκε κάποια στιγμή. «σταματήστε επιτέλους τις συζητήσεις αυτές με κούρασαν» ακούστηκε δυνατά μια φωνή .

Αλήθεια ήταν, μας κούρασαν . Είμαστε μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, βγαίνουμε να πιούμε ένα ποτό και όλα γυρίζουν γύρω από τις εξeλίξεις της μέρας, της ώρας .Στοιχείο ότι δεν ξεκολλάμε από την τηλεόραση η το διαδίκτυο. Φανερό, οι εικόνες στην θάλασσα δείχνουν πολλούς με το τάμπλετ στην παραλία.Εκεί φτάσαμε.Αρχικά η γραφική εικόνα κάποιου να κουβαλάει  αντί για βιβλίο ένα p.c, ήταν φαινόμενο των ημερών.Σήμερα εξελίχθηκε σε ανάγκη, συνήθεια,
αγωνία, οι ερμηνείες διαφορετικές.

Πάντως η φωνή, μας ξεκόλλησε και επανήλθαμε σε θέματα φυσιολογικά για την παρέα του καλοκαιριού. Θα μου πείτε, δεν θεωρείς τις ανησυχίες μας φυσιολογικές. Μα φυσικά θα λεγα εγώ αλλά όχι κάθε στιγμή, γιατί δεν θα προλάβουμε να επιστρέψουμε σπίτι μας, κάπου αλλού θα μας πάνε. 

 Αυτή η τρέλα δεν σταματάει εδώ .


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου