Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Όταν συνάντησα τον δολοφόνο μου , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης


"Σκηνή θρίλερ"

Δεν άργησε να ‘ρθει η ώρα που θα συναντούσα τον δολοφόνο μου .Τον κοίταξα κατευθείαν στα μάτια, με λοξοκοίταξε. Έκανα ένα βήμα μπροστά, οπισθοχώρησε δισταχτικά. Σήκωσα το χέρι με θυμό για να τον χτυπήσω, απέφυγε με σβελτάδα και ευκινησία την κίνηση μου. 

Κοντοστάθηκα, σκέφτηκα στιγμιαία ν’ αλλάξω τακτική, να βρω κάτι πιο αποτελεσματικό. Δίπλα στο τζάκι είχα τα εργαλεία, για να σκαλίζω την φωτιά. Αν πλησίαζα προς τα εκεί, αν προσποιούμουν ότι θα έκανα κάποια άλλη κίνηση, ίσως να έφτανα μέχρι εκεί. 

Πρόσεξα ότι μελετούσε κάθε μου κίνηση και ήταν προετοιμασμένος για ν’ αντιδράσει αποτελεσματικά. Με μια σβέλτη κίνηση πήδηξα πάνω από τον καναπέ και βρέθηκα δίπλα στο τζάκι. Άπλωσα το χέρι για να πιάσω την λαβή της μασιάς, αλλά βρήκα το χέρι του την ώρα που την σήκωνε για να με προλάβει. Ένιωσα ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι, δεν θυμάμαι κάτι άλλο. 

Ο κόσμος ήταν διαφορετικός, όλοι φορούσαν χλαμύδες με στεφάνια στο κεφάλι, μια γαλήνη στο πρόσωπο και ένα γλυκό χαμόγελο. Ναι ήμουν σίγουρος ταξίδεψα μακριά. Το χτύπημα ήταν αποτελεσματικό.

Την ίδια ώρα στο ραδιόφωνο ακούγεται η φωνή της αγαπημένης μου δημοσιογράφου, να γνωστοποιεί το κλείσιμο της βουλής και την προκήρυξη εκλογών. 
Το όνειρο έγινε εφιάλτης και η σκηνή θρίλερ κινηματογραφική.

Τάσος Ορφανίδης 


2 σχόλια: