Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

στο φως της μέρας , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφία Θάνος Χαρίσης

<Κίνησα να πάρω την ζωή μου απ’ την αρχή> .

Κάπως έτσι άρχισε το όνειρο αλλά σημαδεύτηκε απ’ αστραπές και βροντές.Αφέθηκε να παλεύει στα πέλαγα με τις κακουχίες. Όταν ξεκίνησαν όλα έβλεπα ψηλά στον ουρανό, το μέτωπο ήταν καθαρό και η ψυχή γεμάτη κουράγια. Σήμερα βλέπω μόνο τον βυθό, λασπωμένο να ταιριάζει με τα σκοτάδια της αμφιβολίας. Φορτώθηκαν λαθεμένα  κι άλλο στις πλάτες,που κύρτωσαν πλέον ρημαγμένες. Πόσα βάρη ακόμη θ’ ακουμπήσουν πάνω, πόσα λάθη θα ζητήσουν φωλιά, πόση αφέλεια θα κοστίσει στην άμοιρη την λευτεριά.

Κυνηγημένα βρήκαν καταφύγιο στην ελπίδα που φάνηκε ανήμπορη. Ξεστράτισε και τόλμησε αλλά προδόθηκε απ’ τις δυνάμεις της. Τι να κάνει η καρδιά, όταν τα πόδια λυγάνε και τα χέρια τρέμουν για να πιάσουν την φωτιά. Το στομάχι παλεύει άδειο, ψάχνοντας τροφή στον λεύτερο ουρανό.  Γέμισαν αρπαχτικά πουλιά ν’ αποζητούν τις σάρκες.
Μένουν μόνο τα παιδιά, μήπως να βρουν απρόσμενη αγκαλιά.

Το όνειρο ,
μια ελπίδα  που κυνηγούσε
το φως της μέρας.


Τάσος Ορφανίδης




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου