Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Μια μικρή αναλαμπή , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Φωτογραφία Νίκη Μιχοπούλου

Με προσπέρασε μια πεταλούδα , την κοίταξα την καμάρωσα και κίνησα για να φύγω. Αυτή όμως επέμενε, γύρισε πίσω και άρχισε να κάνει γύρους από μένα, λές και έδενε μια κορδέλα πάνω μου. Ένιωσα τα βήματα μου να μικραίνουν, οι κινήσεις των χεριών μου να λιγοστεύουν και οι αναπνοές μου να κόβονται. 

Σταμάτησα, της χαμογέλασα καθώς στάθηκε μπροστά μου και με κοίταξε κατάματα. Τα ωραία μπλε μάτια της, τα καστανά μαλλιά της, το χαμόγελο της με αιχμαλώτιζαν. Κοντοστάθηκα κι άλλο, αποφάσισα να καθίσω σ’ ένα πεζούλι, γεμάτο τριανταφυλλιές με πλούσιο άρωμα . Να σε ναρκώνουν για ταξίδια σε άγνωστα μαγευτικά μέρη,  γεμάτα περιβόλια, μπαξέδες, λίμνες, ποτάμια, πουλιά, ανοιξιάτικα χρώματα, γεμάτο πεταλούδες.

Κάποια στιγμή σταγόνες της βροχής δρόσισαν το πρόσωπο μου, άνοιξα τα μάτια μου. Όλα είχαν άλλα χρώματα φθινοπωρινά ,φύλλα πεσμένα στο μονοπάτι, ψιλή βροχούλα κι ένα δροσερό μπουγάζι κατέβαινε από ψηλά. Τα χέρια μου αγκάλιαζαν το πεζούλι, τα πόδια μου απλωμένα στο γρασίδι,βρισκόμουν ακουμπισμένος στον κορμό μιας γέρικης ελιάς. Τα μπλέ μάτια μιας ολόλευκης γατούλας ήταν καρφωμένα ερωτηματικά πάνω μου. Άπλωσα το χέρι μου να την χαιδέψω, τα χέρια μου κινήθηκαν απελευθερωμένα. Τα πόδια μου αναδιπλώθηκαν χωρίς δυσκολία, γονάτισα για να μπορέσω να σηκωθώ.Η μικρή γατούλα κούρνιασε στα πόδια μου και άρχισε να τρίβεται πάνω μου.

Το κορμί μου πονούσε το πηρούνιασε η υγρασία, τίποτα χαμογελαστό δεν έβλεπα γύρω μου, όλα μουντά και τα σπίτια ξεβαμμένα στο γκρί, έχασαν το χαρούμενο τους χρώμα. Όλα ήταν φθινοπωρινά, στο λιβάδι όμως τα χρώματα θα παίζουν μεταξύ τους θ’ αλλάζουν ύφος, θα βρίσκονται σε προσμονή.

Ένα χαρτί σκάλωσε στο πρόσωπο , ήταν μια αφίσα με αναφορά στις επικείμενες εκλογές . Μου ήταν δύσκολο να περπατήσω απ’ το βάρος της ηλικίας, των ημερών, των ανήμπορων συνθηκών. Ένα περίσευμα, χωρίς χαμόγελο με τα μάτια μόνιμα πονεμένα.

 Τα μπλέ μάτια ήταν μια παρηγοριά, μια μικρή αναλαμπή!  


Τάσος Ορφανίδης




4 σχόλια:

  1. Γειά σου Τάσο μου... Μας ταξιδεύσεις σε ονειρικές καταστάσεις... Τις έχουμε ανάγκη και ας είναι ψευδαισθήσεις, από κάπου πρέπει να κρατηθούμε...
    Να είσαι καλά και να μας παίρνεις μαζί σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γειά σου Τάσο μου... Μας ταξιδεύσεις σε ονειρικές καταστάσεις... Τις έχουμε ανάγκη και ας είναι ψευδαισθήσεις, από κάπου πρέπει να κρατηθούμε...
    Να είσαι καλά και να μας παίρνεις μαζί σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ακολουθώ τα δικά σας μουσικά ταξίδια και ονειρεύομαι , ευχαριστώ Αντώνη

      Διαγραφή