Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

μια αναπάντεχη στροφή του δρόμου, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Περιοχή Αγίου Φανουρίου -  Πολύγυρος. φωτογραφία Μπάμπης Τάσιος 

Εκεί που κινιόμουνα  με ταχύτητα στον δρόμο μουγκρίζοντας η μηχανή του αυτοκινήτου μου, προσπέρασα την στροφή με βία. Ήμουν ακριβώς πάνω στην στροφή που βλέπει στο εκκλησάκι του Αγ.Φανούριου στον Πολύγυρο .Μα γιατί τόσο βιαστικός αναλογίστηκα με θλίψη. Η βιασύνη συνήθως συναντά σκαλώματα, φορτώνει αναποδιές.

Η μικρή ιστορία που μου ήρθε στο μυαλό με γύρισε χρόνια πίσω, εκεί στα παιδικά χρόνια, στα κάστρα της Πάνω Πόλης στην Θεσσαλονίκη.

 Μαζευόμασταν πιτσιρικαρία στην γειτονιά για να παίξουμε . Ποδόσφαιρο, κρυφτό, κυνηγητό, μακριά γαϊδούρα, αγώνες με τα συρμάτινα αυτοκίνητα από ιδιοκατασκευές και πόσα άλλα.

Ένα από τα αξέχαστα παιχνίδια ήταν το κρυφτό, η μοναδική μας αφορμή για να στριμώξουμε καμιά γειτονοπούλα. Συνήθως κρυβόμασταν στα πιο απόμακρα και σκοτεινά σημεία .Ποιός να μας βρει αν δεν το θέλαμε εμείς. Κάποια στιγμή χαμένος στον κόσμο μου, δεν πρόσεξα ότι μας βρήκε αυτός που φιλούσε κρυφτό. Αιφνιδιασμένος κάνω να βγω απ’ την κρυψώνα μου βιαστικά. Ήθελα να προλάβω να φτάσω στο σημείο που έπρεπε να φτύσω πρώτος για να μη καώ. Εκεί που έτρεχα με ταχύτητα, σκοντάφτω σε μια πέτρα, χωματόδρομος γαρ και βρίσκομαι με το κεφάλι καρφωμένος στο ντουβαράκι παραδίπλα και στο νοσοκομείο γεμάτος αίματα για ράμματα.

Ακόμη και σήμερα το κουβαλάω το σημάδι. Πως να ξεχάσω εκείνα τα όμορφα χρόνια με τέτοιο περήφανο σημάδι!


Είδα το φως σαν προσευχή
Βρέθηκα ξανά πάνω στην στροφή
Δεν είναι αμαρτία
είμαι απρόσεκτος χωρίς αιτία

συνήθιζα να κάνω τον σταυρό
σε κάθε εκκλησάκι που θα βρω
μα τούτο το προσπέρασα
μου φαίνεται πως γέρασα

κι όμως σταμάτησα με βία
έκανα αναστροφή κι έστριψα ευθεία
δεν είναι ότι φαντάζομαι
μα κάτι υποψιάζομαι.

Αφέθηκα στην στροφή του δρόμου να χαζεύω το πέλαγος. Δεν πρόσεξα το εκκλησάκι ακριβώς πάνω στην στροφή, με αγκάλιασε ένα φως!

Τάσος Ορφανίδης




<ιστορία επηρεασμένη από την εξαιρετική φωτογραφία του Μπάμπη Τάσιου>

1 σχόλιο: