Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

το ολόγιομο φεγγάρι, γράφει ο Τάσος Ορφανιδης

Φωτογραφία Χριστίνα Σαραφιανού
Φάνηκε  σήμερα το ολόγιομο φεγγάρι κι άφησε το χαμόγελο του να καλωσορίζει τα όνειρα. Όταν ξυπνήσουν, θα μείνουν οι ελπίδες να αιωρούνται στο δωμάτιο σαν πεταλούδες.

Άνοιξα το παραθύρι για να τραγουδήσω αλλά μόλις το αντίκρισα δεν θυμόμουνα στίχο, έχασα τις μελωδίες, έμεινα μόνο να το κοιτώ. ¨Όταν η πόρτα μαντάλωσε δεν έμεινε τίποτε που να θυμάμαι. Χάθηκαν όλα έμεινε μόνο το χαμόγελο να μου κλείνει το μάτι πονηρά. 

Γιατί παραξενεύτηκα; 
Μου μοιάζει με το ολόγιομο φεγγάρι , μα το πονηρό του βλέμμα μου θυμίζει τα σχέδια που κάναμε μαζί. 
Σήμερα όμως δεν μ’ αφορούν. 
Μπήκα μέσα στο σπίτι κι έκλεισα την πόρτα, το φεγγάρι έμεινε απ’ έξω μαζί με τα ξεχασμένα όνειρα. 
Τα σχέδια που κάναμε μαζί, λιποτάκτησαν.

Tάσος Ορφανίδης


1 σχόλιο: