Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Γροικάτε μωρέ, Τάσος Ορφανίδης


Γροικάτε μωρέ,
τα  αγριοπούλια  απλώνουν τα φτερά. 
δεν θα περάσει ήλιου φως, μήτε καημός και δάκρυ.


Λεβέντες ανασκουμπωθείτε,
μη λάχει ο κόπος  να χαθεί σε άγονα λημέρια,
μη γίνει η πέτρα  φυλακή.

Ο τόπος αυτός,
της μοίρας ήτανε γραφτό να μοιρολογάει και κλαίει.

Μα βάλτε καλά στο νου,
η πόρτα της φυλακής θ’ ανοίξει ,
με το στανιό

και τους λεβεντονιούς στην πύλη.

γροικάτε μωρέ,
τ' όνομα της κόρης μου Ελευθερία.


2 σχόλια: