Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Μέρα γενεθλίων Β' , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

φωτογραφία Μιχάλης Ματζαβίνος
Ο Αντώνης ήταν ανυποχώρητος ,επέμενε να πάνε διακοπές στην Τήνο . Η Ελένη ήθελε στο Ναύπλιο, ήταν ο τόπος καταγωγής της, πεθύμησε την πατρίδα της . Έτσι έλεγε κι αυτός τόσο φουρκιζότανε περισσότερο.

-Τι θέλεις μωρέ στης μάνας σου. Δεν βαρέθηκες τα πήγαινε έλα και τις διακοπές μας εκεί θα τις ξοδέψουμε;
-Άκου να σου πω,  του ανταπέδιδε εκείνη ,θέλεις σώνει και καλά να πας στην Τήνο επειδή σου το ΄πε η μάνα σου. Όχι δεν θα περάσει το δικό της.

Κουβέντα ο ένας, λόγια ο άλλος, η υπόθεση έφτασε στα μαχαίρια . Οι διακοπές πήραν την αναβολή τους , η Ελένη κλείστηκε στο δωμάτιο της να κλαίει κι εκείνος βρόντηξε την πόρτα φεύγοντας.

Την αγαπούσε, είχαν γνωριστεί στην Νομική όταν ήταν φοιτητές και ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα. Δεν μπορούσε να εξηγήσει τελευταία την συμπεριφορά της. Κάθε τόσο προφασιζότανε ότι έχει κάποια δουλειά και πεταγότανε στο Ναύπλιο. Στην αρχή δεν του μπήκανε ψήλοι στ’ αυτιά, θεώρησε ότι πεθύμησε την μάνα της, είχαν και κάποιες εκκρεμότητες με τα κληρονομικά για να τακτοποιήσουν.

Τα ταξίδια όμως δεν είχαν τέλος. Το κάθε μήνα έγινε κάθε εβδομάδα και τώρα προστέθηκαν  οι διακοπές. Είχαν να έρθουν σε επαφή μήνες, όλο κάτι προφασιζότανε, όλο κάτι της πονούσε. Το ενιαίο κρεβάτι έγινε ο καθένας το κρεβάτι του και το ίδιο δωμάτιο ο καθένας το δικό του. Τα παιδιά ήταν μικρά ακόμη δεν καταλάβαιναν.

Στην  δουλειά της έτρωγε πολλές ώρες, τα δικαστήρια ήταν κουραστική υπόθεση και η επιστροφή της στο σπίτι κουβαλούσε τις σκοτούρες της. Οι υποθέσεις που δίκαζε μεταφερόντουσαν στο σπίτι και γινόντουσαν αφορμή για σκηνικό. Μέχρι που κάποιο περίεργο τηλέφωνο και η αντίδραση της του έβαλαν υποψίες.

Είχε πληροφορηθεί για τον νέο συνάδελφο της, αναφερότανε πολλές φορές σ’αυτόν στην αρχή, ενώ τελευταία δεν αναφέρεται καθόλου. Ήταν πατριώτης της, συμμαθητής της στα γυμνασιακά χρόνια. Υπήρξε μια φιλία μεταξύ τους αλλά τίποτε παραπάνω, όπως του εξήγησε κάποτε.


Σήμερα είχε τα γενέθλια της. Το δώρο της το άφησε στο μαξιλάρι της .Ήταν ένα εισιτήριο για διακοπές στην Ρόδο , φαίνεται δεν το πρόσεξε καθόλου.  Την ώρα που βάδιζε νευρικά μέσα στις σκέψεις και τις αμφιβολίες του, άκουσε το τηλέφωνο του να χτυπά.

Ήταν η Ελένη , η φωνή της ακούστηκε γλυκιά και χαρούμενη, του θύμισε το πρώτο τους τηλεφώνημα.Εκείνη όταν έκλεισε το τηλέφωνο, κρατούσε με λαχτάρα  τον φάκελο με το δώρο του  και στο στηθος της τα αποτελέσματα των εργαστηριακών  της εξετάσεων.

Τάσος Ορφανίδης



1 σχόλιο: