Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Μια δεύτερη ευκαιρία ,γράφει ο Τάσος Ορφανίδης.

από τον τοίχο του Γιώργου Δράκου
Από την στιγμή της γέννησης του ο άνθρωπος έχει τύχει ευκαιρίες. Η ερμηνεία τους είναι δύσκολη. Κάποιοι που κατάφεραν να την ερμηνεύσουν, συγκαταλέγονται σε αυτούς που πήραν κάτι φεύγοντας. Οι υπόλοιποι ακόμη ψάχνουν την νέα ευκαιρία για να διορθώσουν, αλλά δεν την βλέπουν.

Ο Μάκης όνομα και πράγμα ,κοινό ελληνικό όνομα όπως Λακης, Τάκης ,Πάκης Άκης και ότι άλλο έρχεται στον νου σε –άκης. Κάθε φορά που κάποιος ήθελε να τον φωνάξει με τ’ όνομα του, εκείνος πάντα απαντούσε παρόν. 
Οι άλλοι απορούσαν. Γιατί παρόν; 
Αυτός με αφέλεια  απαντούσε. Για τους άλλους.

Από τον πρόεδρο μέχρι τον υδραυλικό της γειτονιάς είναι άκηδες. Θα πρέπει να είναι ευτυχείς γιατί δεν χάνουν ευκαιρία. Παίζουν σε όλα τα ταμπλό είτε είναι πρόεδροι, είτε είναι μπακάληδες. Πάντως κάποιον -άκη θα βρείς στον δρόμο σου. Τον δρόμο του όμως ποιος θα τον βρει;

Με αυτά και με άλλα ο Μάκης δεν έχανε το δρομολόγιο του. Δουλειά-ταβέρνα- σπίτι η το ανάποδο , σπίτι- ταβέρνα-δουλειά . Δεν υπήρχε περίπτωση με αυτή την σειρά να χάσει ευκαιρία. Από πουλί πετούμενο μέχρι την πουτάνα  στην στροφή του δρόμου, δεν του ξεφεύγει κανείς. Σε όλους είχε να δώσει λόγο και να πάρει πίσω επιστροφή. 

Αυτό που δεν μπορούσε να καταλάβει είναι γιατί δεν σταύρωσε ποτέ γυναίκα. ’Ημαρτον θεούλη μου είναι σήμερα και του Σταυρού. 

Το παράπονο του ήταν μόνιμο.Δεν του δόθηκε ποτέ δεύτερη ευκαιρία, ας έχει και το όνομα του  πρόεδρου που λήγει σε -άκης.


Τάσος Ορφανίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου