Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης






Το βλέπω στον εαυτόν μου και το αντιμετωπίζω από ανάγκη. Παλαιότερα δεν έπιανα στα χέρια μου ούτε πινέλο, ένα κατσαβίδι, μια πένσα, ένα σφυρί, τίποτε. Περίμενα καρτερικά κάποιον φίλο η αναγκαζόμουνα να απευθυνθώ σε τεχνίτες με πληρωμή, για να κάνω την δουλειά μου. Το γεγονός ότι υπήρξα γραφιάς, δεν δικαιολογεί την συμπεριφορά μου. Βολευόμουν με την προθυμία των άλλων και με βοηθούσε η οικονομικά σχετική άνεση.

Σήμερα, τα πράγματα άλλαξαν, δημιουργούνται ανάγκες που χρειάζεται ν'αντιμετωπισθούν εκ των ενόντων. Κατασκευές ξύλινες, επισκευές επίπλων και αναπαλαίωση τους,βαφές τοίχων και κουφωμάτων, κάποιες υδραυλικές εργασίες ακόμη και  ηλεκτρολογικές παρ’ ότι τις φοβάμαι, εντάσονται πλέον στις δική μας μέριμνα και φροντίδα.

Στο σπίτι μας, έχουμε μαζέψει από γειτονιές, φίλους, συγγενείς, ότι παλιό έπιπλο υπήρχε που δεν το χρειαζόντουσαν η τους έμεινε από τους γονείς τους και το αναπαλαιώσαμε με την γυναίκα μου.Τα έπιπλα που αγοράσθηκαν δεν ξεπερνούν τα δύο και κάποια μικοέπιπλα χρηστικής σημασίας.

Η προσπάθεια μας αυτή δεν σχετίζεται μόνο στο να περιορίσουμε την εξάρτηση μας από κάθε λογής τεχνίτες, παρ’ όλο που τους τιμούμε και τους έχουμε δίπλα μας όταν τους χρειαστούμε. Στην δύση της ζωής μας διαπιστώσαμε ότι χρειαζόμαστε ενέργεια, πρόσθετη απασχόληση, αυτονομία στην συντήρηση. Όλα αυτά βέβαια χρειάζονται γνώση και αυτή αποκτήθηκε με αυτογνωσία και θάρρος. Το είδαμε στους εργάτες και τεχνίτες όταν ανακατασκευάζαμε το πολύ παλιό 
πέτρινο σπίτι. μας  Με όλες τις δουλειές καταπιάστηκαν κι ας μη τις ήξεραν, ρωτούσαμε και μαθαίναμε. Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα μας <δεν υπάρχει δεν μπορώ- προσπαθώ ,δεν ξέρω- μαθαίνω>

Οι καναπέδες του σαλονιού μας είναι παλιά έπιπλα, χρειάσθηκαν αλλαγή σφουγγαριών και ταπετσαρίας.Τα είχαμε πάρει από το σπίτι της μάνας μιας αγαπημένης φίλης. Δεν ξέραμε πώς να το κάνουμε. Όταν ρωτήσαμε κάποιον τεχνίτη το κόστος τους ήταν μεγάλο. Αποφασίσαμε να το προσπαθήσουμε. Το αποτέλεσμα ικανοποιητικό και το ηθικό μας ψηλά. Ρωτήστε μας δεν θα χάσετε προσφέρουμε ανιδιοτελώς τεχνογνωσία. Η αναπαλαίωση τους έγινε σε προηγούμενα χρόνια σε μια περίοδο που μαθαίναμε πως. Έτσι φτιάξαμε τα περισσότερα. Τα υπόλοιπα σιγά σιγά.

Δεν υπάρχει δεν μπορώ η δεν ξέρω, μόνο δεν θέλω. Η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται. Σοφός ο λαός μας με τις παροιμίες του.  

Τάσος Ορφανίδης 












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου