Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Ρεμπέτικη βραδιά στα Βράσταμα , γράφει ο Τάσος Ορφανίδης


Ακούω τραγούδια να έρχονται από το στέκι μας.Είναι η αγαπημένη ταβέρνα του Ηρακλή και της Άννας στα Βράσταμα της Ορεινής Χαλκιδικής. Χωρίς καθυστέρηση, την φωτογραφική μου μηχανή και στην παρέα. Επηρεασμένη η ψυχολογία μου από την εν γένει κατάσταση του προσφυγικού θέματος,ήταν μια διέξοδος οι ρεμπέτες με τα τραγούδια τους.


Λες και η βραδιά το ‘χε σήμερα να ‘χει μέσα της το παράπονο, αυτή την ρεμπέτικη μελαγχολία. Λες και το 'θελα για λίγο να κλέψω εικόνες ζωντανές, μακριά από τον απρόσκλητο θάνατο και την ταπείνωση.Καθόμουν δίπλα στις κοπέλες που τραγουδούσαν και ήθελα να τις αγγίξω, να δω αν είναι πράγματι αληθινές. Καμιά φορά τα όνειρα σε παρασέρνουν και ζεις στον δικό τους κόσμο, τον παραμυθένιο. Δυο βελούδινες αλλά γνήσιες ρεμπέτικες γυναικείες φωνές, έντυναν σήμερα την βραδιά . Είναι άλλο πράγμα να ακούς από το ραδιόφωνο τα τραγούδια αυτά και άλλο να ερμηνεύονται αυθεντικά.

Είχα αναφερθεί σε παλαιότερο αφιέρωμα για το φαινόμενο της ρεμπέτισσας που δεν ξεπερνούσε τα 30. Την λένε Μαρίνα, το όνομα της τραγουδισμένο σε ποίηση Ελύτη. Η ερμηνεία της μοναδική. Στο πρόσωπο της υπάρχει πάντα αυτό το γλυκό μειδίαμα, τα μάτια της κλειστά όταν ερμηνεύει, το σώμα της  όρθιο με το ένα πόδι πάνω στο άλλο και το τσιγάρο στο χέρι να ανάβει και να σβήνει. Όταν έπιανε ένα τραγούδι, εγώ χανόμουνα στην ερμηνεία της.

Η Μαρία η άλλη κοπέλα ρεμπέτισσα, γνωστή στην παρέα μας, σταθερή στο στέκι μας . Κάθε φορά ντύνει με την φωνή της τις παρέες που έρχονται με τα όργανα τους, για  να ομορφύνουν την ατμόσφαιρα. Το μέταλλο της φωνής της ξεχωρίζει, ενώ συνοδεύει σταθερά τους οργανοπαίκτες. Αυτό που μ’ εντυπωσιάζει μαζί της, με την πρώτη νότα που θ’ ακούσει θα πιάσει το τραγούδι. Το στήσιμο της είναι ρεμπέτικο, το ‘χει.

Κάθε φορά η παρέα διαφοροποιείται στην σύνθεση της .Σήμερα είχε ξένα στοιχεία από Γερμανία και Αυστραλία. Απόρησα που παρακολουθούσαν τα τραγούδια με έντονο ενδιαφέρον.Η κουλτούρα τους διαφορετική αλλά η μουσική ενώνει.Κάποια φίλη δασκάλα Γερμανικών μου είπε κάποτε ότι, εκεί που σταματά  η γλώσσα αρχίζει η μουσική .Όταν με ενδιαφέρον ρώτησα τους μουσικούς  αν μπορούν να παρακολουθούν λόγω γλώσσας και κουλτούρας,δεν υπήρχε αμφιβολία. Ενθαρρυντικό σημάδι για την μουσική μας που αρέσει.

Το μπουγάζι που άρχισε να κατεβάζει με ανάγκασε να εγκαταλείψω την παρέα,πήγε κοντά 2 η ώρα , δεν φάνηκα προνοητικός σε αυτή την περίπτωση .Οι υπόλοιποι συνέχισαν μέχρι πρωίας με κέφι  και πολύ καλά έκαναν. Αυτές οι παρέες δεν εγκαταλείπονται εύκολα.

Τάσος Ορφανίδης


















Το παρακάτω video είναι στο εξωκλήσι της Παναγίας στον Πολύγυρο η επιτροπή αγώνα Πολυγύρου κατά της εξόρυξης του χρυσού διοργάνωσε στις 27-8-15, ρεμπέτικη βραδιά και έκθεση γελοιογραφίας του Πολυγυρινού σκιτσογράφου kalio (sithonianews.blogspot.gr)  


1 σχόλιο:

  1. Καλημέρα Τάσο, τράβηξε κανένα βιντεάκι φίλε μου
    να το αναρτήσεις και στο ρεμπέτικο φόρουμ !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή