Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

η μέσα τσέπη. γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

"Η μέσα τσέπη"

Η γιαγιά καθότανε στο πεζούλι κι έπλεκε για τις εγγόνες της.Κι αυτές της χαμογελούνε πάντα όταν νιώθουν την σκέψη της. Μετράνε τις επιθυμίες της, που έχουνε βάρος πάνω τους.Η μουσική άρχισε να συνοδεύει τα χέρια της , να συγχρονίζονται η πλέξη με τις νότες. Τα γέρικα χέρια με τις βελόνες και τα νεανικά δάχτυλα να χορεύουν στα τάστα της κιθάρας, γέμισαν το σοκάκι με συμμετοχές .

Η κανάτα το κρασί είναι γεμάτη ακόμη,σύννεφα πλάκωσαν μαύρισε ο ουρανός, το ποτό θα χάσει την παρέα,ταιριάζει με  μοναξιά. Η απομόνωση κτυπά την πόρτα, ανακατεύουν στο μίξερ τα αισθήματα αλλά χάθηκε το  άρωμα δεν υπάρχει γεύση.

Η καρδιά άρχισε να μπαίνει στην κατάψυξη,για να μπορέσει ν'ακουμπήσει κάπου μια επόμενη φορά. Η σκέψη στριμώχθηκε στο χρονοντούλαπο και οι αξίες βαρέθηκαν σε πλήξη. 

To χαμένο  όνειρο έμεινε χωρίς καρδιά .Πως να διεκδικήσει την ζωή ακόμη και τον έρωτα, του έγιναν συνήθεια.Η συνήθεια έγινε αρώστια, η ζωή δεν έχει εκπλήξεις έχασε το γινάτι της.

Ο μουσικός παίζει για την ψυχή του,μοιράζει αυτή την ευλογία απλόχερα,την αφήνει να επισκεφθεί τις καρδιές των άλλων για να τις μαλακώσει. Η γιαγιά τρέχει πίσω απ' τις βελόνες για να γλυκάνει τις εγγόνες της.

Η ώρα όταν κυλά, δεν μετράει τα λεπτά ούτε τα δευτερόλεπτα, τα χαμόγελα αθροίζει για να βγάλει το σύνολο της. 

Τα όνειρα δεν χάθηκαν την μέσα τσέπη ψάχνουν, για να φωλιάσουν στην λαβωμένη καρδιά να τα ζεστάνει.

Τάσος Ορφανίδης 






2 σχόλια:

  1. Μουσική, χαμόγελα,όνειρα, ένα θαυματουργό σύνολο με την επίσης θαυματουργή πένα σου Τάσο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχο το κείμενό σου Τάσο με περιρρέοντα όνειρα, συναισθήματα, ήχους και χαμόγελα!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή