Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Το κλάμα της θάλασσας, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης



Το καλοκαίρι αλλά και μέχρι τα μέσα του Οκτώβρη , μ’αρέσει να κατεβαίνω στην θάλασσα το βράδυ και να πιάνω κουβέντα μαζί της. Οι παρεμβάσεις από το κύμα είναι γενικά ευπρόσδεκτες, εφόσον ο μονόλογος δεν είναι ποτέ ευχάριστος. Αν κάποιες μέρες έχει δυνατό αέρα γίνεται ακόμη πιο ευχάριστη η συζήτηση, γιατί έχουμε και τρίτη συμμετοχή. Το φεγγάρι γίνεται συνήθως παρατηρητής,  ενώ τις μέρες που κρύβεται ζούμε στα σκοτάδια χωρίς ρομαντική διάθεση. 

Τα θέματα μας συνήθως έχουν να κάνουν με την ζωή, αναφερόμαστε στις καταστάσεις, καταγράφουμε τα ατυχήματα, αναζητούμε τις αιτίες, αλλά την ώρα που θα πρέπει να διακόψουμε μας έχει βρει το ξημέρωμα και χάνονται τα πρακτικά.

Η εικόνα που συγκλονίζει σήμερα το διαδίκτυο είναι με το μικρό παιδάκι, προσφυγόπουλο από Συρία να κείτεται στην ακτή της Τουρκίας νεκρό. Είναι η ζωή, που δεν καταφέραμε ποτέ να εξαντλήσουμε, στην θεματολογία των καθημερινών συζητήσεων μας. Είναι η αδικία, που τρέφεται από την κερδοσκοπία. Είναι ο πόνος, που έχει γονατίσει ανελέητα έναν ολόκληρο λαό ταπεινωμένο και προδομένο. Είναι χιλιάδες οικογένειες, που διαλύονται από την απελπισία και αφήνουν τις τελευταίες τους ελπίδες στην αγκαλιά της θάλασσας. 

Είναι και αυτή λυπημένη , γιατί έγινε ένα απέραντο νεκροταφείο από απελπισμένες ψυχές.

Ισως στην παραλία αυτή αύριο να θέλουν να λιαστούν και να βγάλουν φωτογραφίες, αδιάφοροι  λουόμενοι .Ίσως αύριο να ξυπνήσουμε με πονοκέφαλο από τα ναρκωτικά που μας πότισαν, για να αποκτήσουμε αναισθησία στην ταφόπλακα που στήθηκε δίπλα μας και έχει ακόμη πολλές κενές θέσεις.

Σήμερα δεν κατέβηκα στην θάλασσα, δεν είχα να κουβεντιάσω μαζί της. Ίσως και αυτή να μη έχει να μου πει τίποτε, μόνο το κλάμα της θα με συντροφέψει.


Τάσος Ορφανίδης 






3 σχόλια:

  1. Πόσο τραγικός μπορεί να γίνει ο άνθρωπος όταν γίνει οπαδός και υπηρέτης της απληστίας!!!!Πόσο υποβαθμίζει την ιερότερη αξία αυτού του βάρβαρου κόσμου που λέγεται ζωή!!!!Τα ζώα σκοτώνουν για την επιβίωση. Αναρωτιέμαι οι άνθρωποι γιατί μεταμορφώνονται σε άγρια σαρκοβόρα; Γιατί στο βωμό του χρήματος θυσιάζουν τόσες αθώες ψυχές; Μήπως τα σάβανα έχουν τσέπες; Μήπως με τα χρήματα μπορούν να εξαγοράσουν την αθανασία; Υπάρχει άραγε ποσό ικανό να εξαγοράσει τη ζωή ενός αθώου παιδιού που καταλήγει νεκρό σε μια υγρή αμμουδιά; Ο Θεός να μας λυπηθεί. Καταντήσαμε κατ' ευφημισμόν άνθρωποι και δυστυχώς πολύς μας πέφτει και ο χαρακτηρισμός ζώα.Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη ευαίσθητοι άνθρωποι που τους αγγίζει η δυστυχία και ο πόνος των άλλων. Ένας από αυτούς είσαι κι εσύ και είμαι χαρούμενη που είμαστε φίλοι.Να είσαι πάντα καλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τόσο λυπημένο κείμενο, όσο και μια αφήγηση τρυφερή
    από έναν άνθρωπο ευαίσθητο και καλό..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πως μπορείς να δεις αυτή την φωτογραφία χωρίς να κλάψεις , έμεινα άφωνος να την κοιτώ σαν χαμένος

    ΑπάντησηΔιαγραφή