Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

1η Οκτωβρίου παγκόσμια μέρα ηλικιωμένων, γράφει ο Τάσος Ορφανίδης

Τι να πεις σήμερα στους παππούδες και γιαγιάδες για την παγκόσμια μέρα τους. Όσα έχουν δώσει στον καθένα μας γεμίζουν όλες τις μέρες του χρόνου, δεν τους αρκεί μόνο μία μέρα . 

Τι να θυμηθούμε απ’ όσα έχουν προσφέρει . Την φροντίδα, το μεγάλωμα, το χάδι, την αγκαλιά, το σκαρφάλωμα στο πόδι του παππού καθώς ήταν καθισμένος στο σκαμνάκι του μπροστά στην φωτιά . Αυτός ήθελε να ζεσταθεί και μετέδιδε ζεστασιά απ’ την ψυχή του .Το μπέρδεμα στα πόδια της γιαγιάς μπροστά στον πάγκο της κουζίνας, το αγκάλιασμα του φορέματος της , τα μαγειρευτά και τα γλυκίσματα της.

 Το χαμόγελο τους ευτυχία , το χάδι τους καλοσύνη, ακόμη και το μάλωμα τους σε κάθε ζημιά έκανε διαφορά απ’ της μάνας , είχε αγωνία μη μας τσακίσουν τα συναισθήματα. Δεν τσακίζονται εύκολα όλα αυτά που έχουν ριζώσει μέσα μας, δεν ξεχνιούνται .

Η απώλεια τους όταν έρχεται η ώρα τους είναι μεγάλη. Ίσως κάποιες φορές να ακούμε τα παράπονα τους ότι δεν τους θυμόμαστε, ένα τηλεφώνημα βρε αδελφέ τι κοστίζει .Πόσο δίκαιο έχουν , αυτό δεν σχετίζεται με την αγάπη αλλά με όσα έχουμε φορτωθεί κι αυτοί δεν μπορούν η πολλές φορές δεν θέλουν να τα μετρήσουν. 

Αγιάτρευτος ο πόνος όταν φεύγουν κι ας ήμαστε συνειδητοποιημένοι για το ταξίδι τους. Οι φωτογραφίες τους βάλσαμο της ψυχής . Πόσες φορές δεν έχω ακουμπήσει πάνω τους, πόσες φορές δεν ένιωσα την παρουσία τους .Αυτές οι φορές ήταν που τους είχα ανάγκη και αυτοί ανταποκρίθηκαν .Τους ευχαριστώ από καρδιάς. 

Τάσος Ορφανίδης 

1 σχόλιο:

  1. Ετσι ακριβώς Τάσο!!!!!Υπέροχο κείμενο!!!!!!Εικόνες χαραγμένες στη μνήμη όλων μας!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή